Η αστάθεια στο διεθνές περιβάλλον αποτελεί στοιχείο έντονου προβληματισμού για την Ελλάδα, καθώς η κυβέρνηση θέλει να διαφυλάξει τα κεκτημένα στην οικονομία, στην εξωτερική πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις της χώρας.
Η έκβαση των αμερικανικών εκλογών αποτελεί τη νέα αφετηρία για τη διαμόρφωση της στρατηγικής και της τακτικής που θα ακολουθήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η εκλογή της Κάμαλα Χάρις μπορεί να αποτελεί προτιμητέα επιλογή για την κυβέρνηση, ωστόσο, δεν θα έρθει και η… συντέλεια του κόσμου, αν εκλεγεί ο Τραμπ.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη η επίσκεψη-αστραπή του πρώην υπουργού Εξωτερικών του Τραμπ, Μάικ Πομπέο, στην Αθήνα. Όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών και λίγο πριν αποχωρήσει ο Τραμπ, ο Πομπέο είχε επισκεφθεί τον Μητσοτάκη και τα είχαν πει στην πατρική οικία στα Χανιά.
Σε περίπτωση εκλογής του Τραμπ, μπορεί να αναλάβει το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης των ΗΠΑ και όπως καταλαβαίνουμε όλοι, μια τέτοια επίσκεψη στη χώρα μας μόνο τυχαία δεν είναι λίγα 24ωρα πριν τις αμερικανικές εκλογές. Φυσικά, ελπίζουμε ότι είναι για καλό. Ο Πομπέο είναι ο άνθρωπος που ξέρει να κρατάει τα… γκέμια του Τραμπ και έχει καταθέσει ολοκληρωμένο σχέδιο σχετικά με τις αποφάσεις της επόμενης μέρας, εάν ο τελευταίος κερδίσει τις εκλογές.
Οι σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ βρίσκονται στο καλύτερο επίπεδο, λόγω και του εξαιρετικού ρόλου που διαδραμάτισε ο ελληνικής καταγωγής πρέσβης των ΗΠΑ, Τζορτζ Τσούνης. Άρα, η επίσκεψη Πομπέο και η κρυφή συνάντηση του με τον Μητσοτάκη, την οποία αποκάλυψε ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στις ΗΠΑ, Μιχάλης Ιγνατίου, λέει πάρα πολλά. Τόσο για την επόμενη μέρα, αν εκλεγεί ο Τραμπ, όσο και για τις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, αν και κατά τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας του, ο… Ντόναλντ δεν είχε εκφράσει και τις καλύτερες σκέψεις για την Ελλάδα. Ίσως γιατί μέχρι το καλοκαίρι του 2019 είχαμε τον… Τσίπρα και μας είχαν πάρει… χαμπάρι οι πάντες! Συν τοις άλλοις, ο Τραμπ… έπαιξε περισσότερη “μπάλα” με τον Ερντογάν, ενώ οι γαμπροί τους έκαναν γερές… μπίζνες!
Όπως και να ΄χει, από το νέο έτος θα ξέρουμε προς ποια κατεύθυνση θα “τρέξουν” οι εξελίξεις που αφορούν άμεσα τη χώρα μας. Σε μερικά εικοσιτετράωρα θα ξέρουμε αν θα βγει η Χάρις ή ο Τραμπ, θα δούμε πότε και πώς θα εκδηλώσουν την επίθεση τους οι Ιρανοί κατά του Ισραήλ, ποια θα είναι η απάντηση του Νετανιάχου και φυσικά θα δούμε τι μέλλει γενέσθαι με την ανοικτή “πληγή” της Ουκρανίας.
Η Ελλάδα επί Μητσοτάκη έχει κερδίσει πάρα πολλούς πόντους και παίζει… μπάλα, επιπέδου… Τσάμπιονς Λιγκ! Ο ισχυρός ρόλος που διαδραματίζει ο Μητσοτάκης στα ευρωπαϊκά δρώμενα, η ενίσχυση της άμυνας της χώρας, οι εξαιρετικές σχέσεις με τους εταίρους μας, η θέση-“κλειδί” στο νέο ενεργειακό παίγνιο και πολλά ακόμη, καθιστούν τον Μητσοτάκη αδιαμφισβήτητο κυρίαρχο του εγχώριου πολιτικού παιχνιδιού. Αποτελεί έναν από τους μεγάλους “παίκτες” στην πολιτική σκακιέρα με ανεβασμένες τις “μετοχές” του στο “πολιτικό χρηματιστήριο”, κάτι που λειτουργεί υποστηρικτικά και ενισχυτικά για την Ελλάδα. Αποτελεί τον εγγυητή της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας σε μια χώρα που πριν από μερικά χρόνια όλοι μιλούσαν με τα χειρότερα λόγια, αλλά τώρα την υμνούν ως success story.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν κεκτημένα, ωστόσο, ο αντίκτυπος μιας μεγάλης διεθνούς αναταραχής, δεν θα αποτελέσει καλό σημάδι για την ευρωπαϊκή οικονομία, ενώ θα ανακόψει την πορεία ανάκαμψης της χώρας μας. Αυτός είναι και ο μεγάλος πονοκέφαλος του Έλληνα πρωθυπουργού, ο οποίος, τρέμει στην ιδέα των ανατροπών στην οικονομία, ως αποτέλεσμα αρνητικών γεωπολιτικών ανατροπών.
Μια δυσάρεστη αλλαγή των διεθνών συσχετισμών εν μέσω δύο σοβαρότατων πολέμων, ο κίνδυνος ανατροπών στην οικονομία με φόντο την ακρίβεια, αλλά και ο φόβος για αναζωπύρωση της έντασης με την Τουρκία, λόγω… ξεθαρρέματος του Ερντογάν, μπορούν να μας βάλουν σε περιπέτειες. Σε κάθε περίπτωση, είτε με τον έναν, είτε με τον άλλον τρόπο, ο Μητσοτάκης μπορεί να χρειαστεί να λάβει σημαντικές πολιτικές αποφάσεις μέσα στην επόμενη διετία, λαμβάνοντας υπόψιν τους συσχετισμούς στο εσωτερικό πολιτικό παίγνιο.
Σε περιόδους κρίσεων, η σχετική πλειοψηφία των πολιτών εμπιστεύεται αυτόν που κυβερνά. Η κρισιμότητα των περιστάσεων σε διεθνές επίπεδο θα διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών εξελίξεων το 2025 και μετά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα υπάρχουν περιθώρια για ακυβερνησία, αλλά ούτε και για “παιχνίδια” από την πλευρά της εγχώριας αντιπολίτευσης. Ίσως εισερχόμαστε σε έναν πολύ επικίνδυνο διεθνή γεωπολιτικό και οικονομικό κύκλο και θα πρέπει να είμαστε όλοι προσεκτικοί. Ιδίως, το ΠΑΣΟΚ από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μιας και αυτό αποτελεί τον μοναδικό δυνητικό κυβερνητικό εταίρο της Νέας Δημοκρατίας. Γκρίνιες, αρνήσεις, μαγκιές και… φιοριτούρες είναι πολύ πιθανό να μην έχουν θέση σε ένα περιβάλλον, το οποίο είναι ναρκοθετημένο και απαιτεί τη λήψη αποφάσεων με καθαρό και κυρίως… ανοικτό μυαλό!
