Η διπλή παρέμβαση Μητσοτάκη μέσω επιστολών για τη λειτουργία των πολυεθνικών στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά και για την αμυντική θωράκιση έναντι των εχθρών της Γηραιάς Ηπείρου, ενισχύει το ηγετικό προφίλ του Έλληνα πρωθυπουργού και αναδεικνύει τη χαώδη διαφορά που τον χωρίζει από τους εγχώριους πολιτικούς αντιπάλους του.
ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
Το success story της Ελλάδας στην οικονομία έχει ανεβάσει στα ύψη τις “μετοχές” τόσο της χώρας μας, όσο και του ιδίου του Μητσοτάκη. Τα τελευταία χρόνια, με τις προτάσεις και τις παρεμβάσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, διαμορφώθηκε το πλαίσιο δράσης για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, συγκροτήθηκε το Ταμείο Ανάκαμψης, υποχρεώθηκε όλη η Ευρώπη να λάβει σαφή θέση υπέρ της Ελλάδας στην κρίση με την Τουρκία και άρχισε να υλοποιείται το σχέδιο ενεργειακής απο-πουτινοποίησης της Ευρώπης, με αποφασιστικές κινήσεις στην εξωτερική πολιτική και στα ενεργειακά projects.
Σε όλα τα προαναφερόμενα, η Ελλάδα έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε επίπεδο πρωτοβουλιών της κυβέρνησης και χωρίς να υπάρχει συμπαράσταση από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Το πολιτικό έκτρωμα του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει δέσμιο των φιλορωσικών και αντιευρωπαϊκών αρχών του, έχοντας στην ηγεσία του έναν αμερικανοτραφή καπιταλιστή που προσπαθεί μερικές φορές να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο βάρκες (έλα… Τάιλερ στον τόπο σου!). Επίσης, σε δύο βάρκες πατάει και το ΠΑΣΟΚ (γι αυτό και πέφτει…), το ΚΚΕ κινείται… παραδοσιακά στη γνωστή αντεθνική γραμμή, ο Βελόπουλος “ψηφίζει” σταθερά… ξανθό γένος, η Κωνσταντοπούλου κινείται σε ένα παράλληλο… σύμπαν, η “Νίκη” δηλώνει πατριωτικό κόμμα υπονομεύοντας τα εθνικά συμφέροντα, η Νέα Αριστερά παραμένει δέσμια της συριαζαίικης… σχιζοφρένειας και μόνο το κόμμα του Λοβέρδου, συντάσσεται με τη μόνη ρεαλιστική και εθνικά σωστή γραμμή που ακολουθεί η κυβέρνηση.
Ας μη κρυβόμαστε. Η Ελλάδα παραμένει όρθια και στέκεται στα πόδια της σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, γιατί υπάρχουν ο Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία. Οι επιλογές του αντιευρωπαϊσμού και του φιλοπουτινισμού που έχουν κάνει σχεδόν όλα τα υπόλοιπα κόμματα, ευτυχώς, δεν έχουν επιπτώσεις στη διεθνή θέση της χώρας.
Η πολιτική κυριαρχία Μητσοτάκη και η προσφορά του στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι αναγνωρίζονται στο εξωτερικό και κρατούν την Ελλάδα ψηλά. Ο Μητσοτάκης ξέρει πώς θα κρατήσει ισχυρή την Ελλάδα και οι εταίροι μας γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να γίνει για να παραμείνει η Ελλάδα στην ίδια σταθερή τροχιά. Οι μόνοι που δεν θέλουν να το καταλάβουν είναι οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη.
Δεν είναι τυχαία η πολιτική κυριαρχία του και σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι οι αντίπαλοι του βρίσκονται εκεί που βρίσκονται, συμβιβασμένοι με τη μιζέρια και την ανεπάρκεια τους…
