ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΑ ΝΕΑ: Δύο ανοιχτές υποθέσεις κρατούν σε αγωνία τους κτηνοτρόφους: οι αποζημιώσεις για ζώα που θανατώθηκαν λόγω ζωονόσων και η κάλυψη του αυξημένου κόστους ζωοτροφών κατά τις περιόδους εγκλεισμού.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Διαβάστε όλες τις ειδήσεις από το tilegrafimanews.gr
News: Το ΥΠΑΑΤ εξετάζει τα διαθέσιμα στοιχεία, ενώ οι παραγωγοί ζητούν σαφές χρονοδιάγραμμα, κάλυψη της πραγματικής ζημίας και ίση μεταχείριση όλων των πληγεισών εκμεταλλεύσεων.
Η ανάκτηση από την Ελλάδα του καθεστώτος χώρας απαλλαγμένης από την πανώλη των μικρών μηρυκαστικών αποτελεί σημαντική υγειονομική εξέλιξη. Δεν κλείνει, όμως, αυτομάτως τις οικονομικές εκκρεμότητες που άφησε πίσω της η κρίση.
Πολλές μονάδες έχασαν παραγωγικά ζώα, αντιμετώπισαν περιορισμούς στις μετακινήσεις και επιβαρύνθηκαν με υψηλό κόστος ζωοτροφών. Ακόμη και μετά την άρση των μέτρων, η ανασύσταση ενός κοπαδιού απαιτεί χρόνο και σημαντικά κεφάλαια.
Αποζημιώσεις για το ζωικό κεφάλαιο
Το πρώτο μέτωπο αφορά τα ποσά που συνδέονται με την υποχρεωτική θανάτωση ζώων. Οι κτηνοτρόφοι επισημαίνουν ότι η αποζημίωση δεν πρέπει να υπολογίζεται μόνο με βάση έναν γενικό αριθμό ζώων, αλλά να λαμβάνει υπόψη την ηλικία, τη φυλή, την παραγωγικότητα και τη γενετική αξία κάθε κοπαδιού.
Μία προβατίνα υψηλής γαλακτοπαραγωγής δεν έχει την ίδια οικονομική αξία με ένα ηλικιωμένο ή μη παραγωγικό ζώο. Αντίστοιχα, ένα πιστοποιημένο ζώο αναπαραγωγής δεν μπορεί να αποζημιώνεται με τον ίδιο τρόπο με ένα ζώο που προορίζεται άμεσα για σφαγή.
Για μία μονάδα 300 αιγοπροβάτων, η απώλεια δεν περιορίζεται στην τιμή αγοράς νέων ζώων. Περιλαμβάνει το γάλα που δεν θα παραχθεί, τα αμνοερίφια που δεν θα γεννηθούν, το διάστημα καραντίνας και τις δαπάνες καθαρισμού και απολύμανσης.
Εάν μία εκμετάλλευση παρέδιδε 70 τόνους γάλα τον χρόνο και έμεινε χωρίς κοπάδι, η απώλεια εισοδήματος μπορεί να συνεχιστεί για περισσότερες από μία παραγωγικές περιόδους. Ακόμη και όταν αγοραστούν νέα ζώα, δεν είναι βέβαιο ότι θα επιτευχθεί αμέσως η ίδια απόδοση.
Για αυτό οι κτηνοτροφικοί φορείς ζητούν να διαχωριστούν οι άμεσες αποζημιώσεις από τα μέτρα ανασύστασης. Η πρώτη κατηγορία αφορά την αξία των ζώων που χάθηκαν. Η δεύτερη πρέπει να καλύψει την επανεκκίνηση της μονάδας, την αγορά ζωικού κεφαλαίου και την απώλεια παραγωγής.
Το κόστος των ζωοτροφών
Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι η οικονομική στήριξη για τις ζωοτροφές. Κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων, πολλές εκμεταλλεύσεις δεν μπορούσαν να μετακινήσουν τα ζώα σε βοσκοτόπους. Αυτό αύξησε απότομα την κατανάλωση αγοραζόμενων ζωοτροφών.
Σε μία μονάδα 500 ζώων, μία επιπλέον δαπάνη ακόμη και 0,40 ευρώ ανά ζώο ημερησίως σημαίνει κόστος 200 ευρώ την ημέρα. Για περιορισμό 60 ημερών, η συνολική επιβάρυνση φτάνει τα 12.000 ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται οι υπόλοιπες λειτουργικές ανάγκες.
Οι παραγωγοί ζητούν η ενίσχυση να συνδεθεί με πραγματικά παραστατικά, χωρίς όμως να αποκλείονται μονάδες που χρησιμοποιούν ιδιοπαραγόμενες ζωοτροφές. Ένας κτηνοτρόφος που καλλιεργεί καλαμπόκι ή μηδική δεν έχει πάντοτε τιμολόγιο αγοράς, αλλά έχει υποστεί κόστος παραγωγής και απώλεια αποθεμάτων.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
- Μονάδες που έχασαν ολόκληρο το κοπάδι τους.
- Κτηνοτρόφοι με μερική θανάτωση και παρατεταμένη καραντίνα.
- Εκμεταλλεύσεις που αγόρασαν ζωοτροφές με πίστωση.
- Παραγωγοί με ιδιοπαραγόμενες ζωοτροφές χωρίς αντίστοιχα τιμολόγια αγοράς.
- Νέοι κτηνοτρόφοι με πρόσφατη έναρξη δραστηριότητας.
- Μετακινούμενοι κτηνοτρόφοι που δεν μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν βοσκότοπους.
- Μονάδες που έχασαν συμβόλαια παράδοσης γάλακτος.
- Εκμεταλλεύσεις που χρειάζονται κεφάλαιο για αγορά νέων ζώων.
Το οικονομικό πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο επειδή οι δύο ζημιές λειτουργούν σωρευτικά. Ο κτηνοτρόφος μπορεί να έχει μικρότερη παραγωγή γάλακτος και ταυτόχρονα υψηλότερη δαπάνη διατροφής. Εάν προστεθούν οι λογαριασμοί ρεύματος, οι κτηνιατρικές υπηρεσίες και οι ασφαλιστικές υποχρεώσεις, η βιωσιμότητα της μονάδας τίθεται σε κίνδυνο.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να καταβληθεί μία ακόμη έκτακτη αποζημίωση. Χρειάζεται ενιαίο σχέδιο που να καλύπτει την αξία του ζωικού κεφαλαίου, την απώλεια εισοδήματος, τις ζωοτροφές και την ανασύσταση των εκμεταλλεύσεων.
Η υγειονομική έξοδος από την πανώλη είναι θετική, αλλά για τους πληγέντες κτηνοτρόφους η κρίση θα τελειώσει μόνο όταν αποκατασταθεί η παραγωγική τους δυνατότητα. Χωρίς γρήγορες πληρωμές και στοχευμένη χρηματοδότηση, αρκετές οικογενειακές μονάδες κινδυνεύουν να μη λειτουργήσουν ξανά.
