Ο αρθογράφος επισημαίνει ότι για την κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία έφερε σε σημαντικές θέσεις μια νεότερη γενιά ανοιχτόμυαλων και φιλικά διακείμενων προς την εργασία τεχνοκρατών αντί για την πελατειακή παλαιά φρουρά της ΝΔ.
«Ο Μητσοτάκης προώθησε ιδιωτικοποιήσεις που λίμναζαν επί μακρόν και προσπαθεί να χτίσει την εμπιστοσύνη προκειμένου η Αθήνα να χαλαρώσει τον δημοσιονομικό “ζουρλομανδύα” και να προσελκύσει τις αναγκαίες επενδύσεις» γράφει το περιοδικό.
Όπως επισημαίνεται στο άρθρο η αναγέννηση «δεν ήταν ένα προκαθορισμένο αποτέλεσμα».
«Είναι δύσκολο να το ανακαλούμε στη μνήμη, αλλά η Ελλάδα βρέθηκε πολύ κοντά στο Grexit στο απόγειο της κρίσης τον Ιούλιο του 2015» παρατηρεί το Politico, ενώ αναφέρει ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, «είχε μυστικά αναπτύξει σχέδια παράλληλου νομίσματος, για να δει το δρόμο της εξόδου από την κυβέρνηση τελικά όταν ο Τσίπρας αποφάσισε να κάνει την “kolotumba” και να υπογράψει μνημόνιο».
Σύμφωνα με το Politico το μεγαλύτερο χειροκρότημα ωστόσο «ανήκει στον ελληνικό λαό». «Το οικογενειακό σύστημα λειτούργησε ως ένα αξιοθαύμαστο “αμορτισέρ” προκειμένου να αντιμετωπιστεί η οικονομική κατάρρευση. Τα εγγόνια πήγαν στο πανεπιστήμιο χάρη στις συντάξεις των παππούδων τους {…}
Στην αποκορύφωση της οικονομικής κρίσης η χώρα αντιμετώπισε την εισροή εκατοντάδων χιλιάδων Σύρων προσφύγων και άλλων μεταναστών το 2015-2016 {…}
Αλλά πιθανότατα το μεγαλύτερο επίτευγμα ήταν ο τρόπος με τον οποίο το πολιτικό σύστημα άντεξε το οικονομικό σοκ. Η ακραία Χρυσή Αυγή έχει συρρικνωθεί στην ασημαντότητα αποτυγχάνοντας την είσοδο εκ νέου στο Ευρωπαϊκό ή το ελληνικό κοινοβούλιο.
Οι ακραίοι αριστεροί που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν χάσει όλη ή το μεγαλύτερο τμήμα της δημόσιας στήριξής τους.
Ο Βαρουφάκης μπήκε στη Βουλή τον Ιούλιο αλλά αποτελεί πιο σημαντικό πρόσωπο στα βρετανικά και τα αμερικανικά ΜΜΕ από ό,τι στην ελληνική πολιτική σκηνή».
Παρόλα αυτά, ξεκαθαρίζει το περιοδικό, είναι ακόμη πολύ νωρίς να μιλήσουμε για ολόκληρο θαύμα.
Η οικονομία αναπτύσσεται με βραδείς ρυθμούς, τα ποσοστά φτώχειας και ανεργίας παραμένουν υψηλά και μισό εκατομμύριο κυρίως νέοι μορφωμένοι Έλληνες μετανάστευσαν τα χρόνια της κρίσης. Ελάχιστοι έχουν γυρίσει προς το παρόν πίσω.
Οι τράπεζες εξακολουθούν να βαρύνονται με κόκκινα δάνεια και οι πιστωτές υποχρεώνουν την κυβέρνηση να συντηρεί πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, αφήνοντας μικρά περιθώρια για επενδύσεις και φοροελαφρύνσεις, ενώ η εξαίρεση των ομολόγων της χώρας από το πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ της στερεί ένα σημαντικό στήριγμα, που έχουν άλλες χώρες, όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, αναφέρει το άρθρο.
«Ο Τσίπρας δεν κατάλαβε ποτέ πραγματικά τι πρέπει να κάνει για να προσελκύσει επενδύσεις. Αλλά ο Μητσοτάκης επιμένει ότι η Ελλάδα μπορεί να πάρει την μοίρα στα χέρια της» σημειώνεται.
Ο πρώτος προϋπολογισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη περιέχει φιλικά προς τις επιχειρήσεις μέτρα που είναι σχεδιασμένα για να προωθήσουν την ανάπτυξη με τη μείωση του φόρου των επιχειρήσεων, γράφει το Politico.
«Ο Μητσοτάκης προσπαθεί να ενισχύσει την κατανάλωση με μειώσεις φόρων για τη μεσαία τάξη – κυρίως με τη μείωση του “μισητού φόρου για τα ακίνητα» συμπληρώνεται στο άρθρο.
To Politico καλεί επίσης τους Ευρωπαίους να στηρίξουν την προσπάθεια της χώρας μειώνοντας κατά τουλάχιστον μία μονάδα τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος που σήμερα είναι στο 3,5% του ΑΕΠ, υπό τον όρο ότι τα χρήματα θα επενδυθούν σε δημόσια έργα υποδομών.
Η Ελλάδα από την πλευρά της θα μπροούσε να επιταχύνει την απορρόφηση των πόρων από τα διαρθρωτικά ταμεία.
«Αν όλα τα μέτρα αυτά αλληλοσυμπληρωθούν και με λίγη τύχη από το διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα μπορεί να μας προκαλέσει έκληξη με ένα οικονομικό θαύμα» καταλήγει το άρθρο του Politico.
