Πολλά θα μπορούσε να πει και να σχολιάσει κανείς για όσα δεν έκανε ο Αλέξης Τσίπρας, επισκεπτόμενος την Τουρκία και ειδικά την πόλη που υπέστη την «άλωση» το 1922.
Αξίζει όμως να διαβάσει κανείς την ανάλυση που υπάρχει στο site του Μιχάλη Ιγνατίου.
«Η επιλογή της Σμύρνης εκ μέρους της τουρκικής κυβέρνησης για να συγκληθεί…
το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας μεταξύ των δυο χωρών δεν ήταν τυχαία. Περισσότερο στόχευε για να στείλει μήνυμα στον Αλέξη Τσίπρα και στον ελληνικό λαό, ότι η δοξασμένη πόλη, που ανθούσε το ελληνικό στοιχείο, είναι τώρα τουρκική.
Αποτελούσε όμως και μια μοναδική ευκαιρία για έναν Έλληνα πρωθυπουργό, νέο σε ηλικία και απαλλαγμένο ίσως από εμμονές του παρελθόντος, να κάνει την υπέρβαση. Και να υπογραμμίσει ότι οι ιστορικές μνήμες δεν θυσιάζονται τόσο εύκολα στον βωμό δημοσίων σχέσεων η στην προσδοκία εξυπηρετήσεων που θα προσφέρει η τουρκική πλευρά.
Από τόσα τριαντάφυλλα που με χαμογέλα μοίρασαν ο κ. Τσίπρας και η μουσίτσα ο Νταβουτογλου στις Τουρκάλες δημοσιογράφους (των φιλοκυβερνητικών πλέον ΜΜΕ, καθώς τα άλλα τελείωσαν στην Τουρκία) και μετα τις shelfie που έβγαλαν, ο Πρωθυπουργός θα κραταγε έναν τελευταίο τριαντάφυλλο να το αποθέσει εκεί που κάποτε υψώνονταν ο ναός της Άγιας Φωτεινής. Εκεί που λειτούργησε για τελευταία φορά ο Χρυσόστομος Σμύρνης, λίγο πριν περάσει στην ιστορία, μαρτυρώντας στα χέρια του τουρκικού όχλου.
‘Η αν δεν ήθελαν να ενοχλήσουν τον κ. Νταβουτογλου θα μπορούσε να ρίξει το τελευταίο τριαντάφυλλο στην θάλασσα. Στην προκυμαία της πόλης που μαρτύρησε ένα από τα πιο σπουδαία κομμάτια του Ελληνισμού… ‘Ηταν μία μοναδική ευκαιρία για τον κ. Τσίπρα να στείλει έστω και αυτό το μήνυμα. Μήνυμα μνήμης για τους χιλιάδες Ελληνες της Σμύρνης που δολοφονήθηκαν απλά επειδή ήταν Ελληνες. Ο πρωθυπουργός δεν θα το σκέφθηκε… Είναι, πάντως, ένα μεγάλο λάθος.»
