Της Ασημίνας Ρούσσου
To «βάρος» των πρωτογενών πλεονασμάτων – Από πού θα έρθει η ανάπτυξη όταν μας περιμένουν μόνο φόροι;
Αναμφισβήτητα αυτή η κυβέρνηση διαθέτει κάτι… «μαγικό». Πανηγυρίζει στις ήττες σαν να είναι νίκες. Δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται ή απλώς συνεχίζουν τα ψεύδη;
«Συμφωνήσαμε σε πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα και υπάρχουν πολλές απόψεις για την έννοια του μεσοπρόθεσμου. Κάποιοι λένε για τρία χρόνια, άλλοι για πέντε και άλλοι για δέκα» είπε ο Γέρουν Ντάϊσελμπλουμ.
Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, πρωτογενές πλεόνασμα με απλά λόγια είναι αυτό που μένει όταν η χώρα καλύψει τις δαπάνες του προϋπολογισμού της, εκτός από τις δαπάνες για τόκους και χρέος. Ένας από τους λόγους που οδηγήθηκε η χώρα στην κρίση, ήταν το πρωτογενές έλλειμμα.
[irp posts=”86849″ name=”Eurogroup: Eλάφρυνση χρέους και στο βάθος νέα μέτρα”]
Ας περάσουμε όμως στο δια ταύτα: Τι σημαίνει η συμφωνία για πρωτογενές πλεόνασμα στο 3,5% του ΑΕΠ; Σημαίνει κάτι ουτοπικό. Το 2016 τελειώνει με πρωτογενές πλεόνασμα 0,6% του ΑΕΠ, κάπου στα 1,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Εύκολα προκύπτει το ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν να πιάσουμε πλεόνασμα 3,5% για τα επόμενα χρόνια; Είτε με νέα μέτρα, είτε με στάση πληρωμών από το δημόσιο.
Για την ιστορία…
Υπάρχουν μόνο τρεις χώρες που έπιασαν πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 3% για μία δεκαετία από το 1974 και μετά. Το Βέλγιο, η Νορβηγία, και η Σιγκαπούρη.
Ένας από τους πιθανούς λόγους που οι εταίροι δεν ακολουθούν τις συστάσεις του ΔΝΤ για το ελληνικό ζήτημα είναι οι εκλογές στη Γερμανία. Η Μέρκελ δεν θέλει να απολογηθεί στην κοινή γνώμη για εύνοια προς την Ελλάδα.
Το μόνο σίγουρο είναι πως το μνημόνιο θα είναι σε ισχύ όσο υπάρχει η δέσμευση για μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα.
Άραγε τι θα κάνουν αν έστω κι από τύχη κερδίσουν έναν «αγώνα»; Φαντάζομαι, θα κλάψουν με μαύρο δάκρυ….
