Τραμπ: Νέα στοιχεία για την εξαιρετικά υψηλού επιπέδου επιχείρηση ασφαλείας που οργανώθηκε γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ κατά την αναχώρησή του από την Τουρκία φέρνουν στο φως αμερικανικά και βρετανικά μέσα ενημέρωσης, αποκαλύπτοντας ένα σχέδιο παραπλάνησης που θύμιζε περισσότερο στρατιωτική επιχείρηση παρά συνηθισμένη μετακίνηση Αμερικανού Προέδρου.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ NEWS
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι πληροφορίες για αξιόπιστη απειλή εναντίον του Τραμπ και του προεδρικού αεροσκάφους από δυνάμεις που συνδέονται με το Ιράν, οι οποίες οδήγησαν τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας να αλλάξουν την τελευταία στιγμή το σχέδιο αναχώρησης. Διεθνή δημοσιεύματα είχαν ήδη καταγράψει ότι οι αμερικανικές αρχές αντιμετώπισαν την απειλή ως σοβαρή και ότι ζητήθηκε αλλαγή αεροσκάφους για λόγους προστασίας.
Η επιχείρηση μέσα στην Τουρκία
Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες, στις 8 Ιουλίου οργανώθηκε ένα ασυνήθιστο σχέδιο ώστε να μην είναι δυνατόν να διαπιστωθεί με βεβαιότητα σε ποιο αεροσκάφος επέβαινε ο Αμερικανός Πρόεδρος.
Ο Τραμπ απομακρύνθηκε από την προβλεπόμενη διαδρομή υπό εξαιρετικά αυστηρά μέτρα μυστικότητας, ενώ το αεροσκάφος που δημόσια εμφανιζόταν ως το Air Force One συνέχισε τη δική του πορεία.
Η βασική λογική της επιχείρησης ήταν απλή αλλά κρίσιμη: ο πραγματικός στόχος έπρεπε να εξαφανιστεί από το σημείο στο οποίο ένας δυνητικός αντίπαλος θα περίμενε να βρίσκεται.
Πρόκειται για τακτική που, σύμφωνα με γεωστρατηγικούς αναλυτές από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία που μίλησαν στο tilegrafimanews.gr δείχνει ότι η απειλή δεν αντιμετωπίστηκε ως γενική πληροφορία ασφαλείας, αλλά ως σενάριο που απαιτούσε άμεση επιχειρησιακή αντίδραση.
Η προστασία του Αμερικανού Προέδρου αποτελεί ευθύνη της U.S. Secret Service, η οποία διαθέτει ειδική Προεδρική Μονάδα Προστασίας και συνεργάζεται με σειρά ομοσπονδιακών και στρατιωτικών υπηρεσιών όταν ο Πρόεδρος ταξιδεύει εκτός ΗΠΑ.
Οι «τρεις σωματοφύλακες» του Τραμπ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το ποιοι επελέγησαν να ακολουθήσουν τον Τραμπ στη μυστική διαδρομή.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, μαζί του βρίσκονταν η Νάταλι Χαρπ, ο Νταν Σκαβίνο και ο Γουόλτ Νάουτα.
Πηγή που γνώριζε τον σχεδιασμό τούς περιέγραψε χαρακτηριστικά ως τους «τρεις σωματοφύλακες» του Τραμπ, όχι επειδή αποτελούν κυριολεκτικά προσωπικό ασφαλείας, αλλά εξαιτίας της εγγύτητας και της εμπιστοσύνης που φαίνεται να έχει ο Πρόεδρος στα συγκεκριμένα πρόσωπα.
Η Νάταλι Χαρπ βρίσκεται ιδιαίτερα κοντά στον Τραμπ και έχει αποκτήσει το προσωνύμιο «ανθρώπινος εκτυπωτής», καθώς είναι γνωστή για τη συνήθειά της να του παραδίδει έντυπα άρθρα, αναρτήσεις και άλλο υλικό που θεωρεί χρήσιμο να διαβάσει.
Αμερικανικές πηγές εμφανίζουν την επιλογή της να ακολουθήσει τον Πρόεδρο ως αναμενόμενη λόγω της καθημερινής πρόσβασής της σε αυτόν.
Γιατί Ρούμπιο και Μπέσεντ έμειναν πίσω
Το σημαντικότερο ίσως στοιχείο αφορά όσα συνέβησαν στο αεροσκάφος που λειτουργούσε ως παραπλανητικός στόχος.
Εκεί παρέμειναν, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, καθώς και υψηλόβαθμα στελέχη του Λευκού Οίκου.
Το CBS μετέδωσε ότι οι Ρούμπιο και Μπέσεντ γνώριζαν πως ο Τραμπ ταξίδευε με διαφορετικό αεροσκάφος, ενώ η παρουσία τους συνέβαλε και στη διατήρηση της θεσμικής γραμμής διαδοχής.
Η λεπτομέρεια αυτή είναι κρίσιμη.
Στην επίσημη σειρά προεδρικής διαδοχής των ΗΠΑ, μετά τον Αντιπρόεδρο, τον Πρόεδρο της Βουλής και τον προσωρινό Πρόεδρο της Γερουσίας ακολουθεί ο υπουργός Εξωτερικών και αμέσως μετά ο υπουργός Οικονομικών.
Η διασπορά υψηλόβαθμων αξιωματούχων σε διαφορετικά μέσα μεταφοράς περιορίζει τον κίνδυνο ένα και μοναδικό χτύπημα να πλήξει ταυτόχρονα κρίσιμα επίπεδα της αμερικανικής πολιτικής ηγεσίας.
Το Air Force One ως «δόλωμα»
Αυτό είναι και το σημείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη συζήτηση στους κύκλους ασφαλείας.
Πολιτικοί και γεωστρατηγικοί αναλυτές από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία, οι οποίοι μίλησαν στο tilegrafimanews.gr εκτιμούν ότι η χρήση ενός προεδρικού αεροσκάφους ως μέρους μιας ευρύτερης επιχείρησης παραπλάνησης καταδεικνύει το επίπεδο συναγερμού που επικρατούσε.
«Δεν αρκεί να προστατεύσεις τον Πρόεδρο. Πρέπει ο αντίπαλος να μην γνωρίζει πού βρίσκεται ο πραγματικός στόχος», είναι η ουσία της επιχειρησιακής λογικής που περιγράφουν.
Το γεγονός, μάλιστα, ότι ορισμένα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης φέρονται να γνώριζαν τη μυστική διαδρομή, χωρίς να γνωρίζουν όλες τις λεπτομέρειες ή ποιοι ακριβώς βρίσκονταν δίπλα στον Πρόεδρο, δείχνει μία κλασική πρακτική διαχωρισμού της πληροφορίας: κάθε πρόσωπο γνωρίζει μόνο όσα είναι απολύτως απαραίτητα.
Γιατί η υπόθεση είναι γεωπολιτικά σοβαρή
Οι αναλυτές με τους οποίους συνομίλησε το tilegrafimanews.gr επισημαίνουν τρεις παραμέτρους.
Πρώτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι η ασφάλεια του Προέδρου μπορεί να αποτελεί στόχο σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά αυξημένης έντασης με το Ιράν. Ο ίδιος ο Λευκός Οίκος έχει κατηγορήσει επανειλημμένα την Τεχεράνη και οργανώσεις που υποστηρίζει για επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στόχων.
Δεύτερον, η επιλογή της Τουρκίας ως χώρου όπου ενεργοποιήθηκε ένα τόσο σύνθετο σχέδιο υπογραμμίζει τη γεωπολιτική ευαισθησία της περιοχής και την εγγύτητά της στα μεγάλα μέτωπα της Μέσης Ανατολής.
Και τρίτον, η Ουάσιγκτον φαίνεται αποφασισμένη να αντιμετωπίζει οποιαδήποτε αξιόπιστη πληροφορία για απειλή κατά του Προέδρου ως πιθανό στρατηγικό γεγονός και όχι ως απλό ζήτημα προσωπικής ασφάλειας.
Ένα σχέδιο βγαλμένο από κατασκοπευτικό θρίλερ
Η εικόνα που προκύπτει είναι πρωτοφανής: ένας Πρόεδρος των ΗΠΑ αλλάζει μυστικά διαδρομή, οι στενότεροι συνεργάτες του χωρίζονται σε διαφορετικές ομάδες, κορυφαίοι υπουργοί παραμένουν σε άλλο αεροσκάφος και η πραγματική θέση του αρχηγού της αμερικανικής υπερδύναμης γνωστοποιείται μόνο σε έναν εξαιρετικά περιορισμένο κύκλο.
Για τους αναλυτές, το σημαντικότερο μήνυμα δεν είναι η θεαματική πλευρά της επιχείρησης. Είναι ότι οι υπηρεσίες των ΗΠΑ θεώρησαν αρκετά σοβαρή την απειλή ώστε να μην ρισκάρουν ούτε την παραμικρή προβλεψιμότητα στις κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ.
Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο της υπόθεσης: πίσω από τη μυστική φυγάδευση, τους «τρεις σωματοφύλακες» και το Air Force One-δόλωμα βρίσκεται η εκτίμηση ότι στον σημερινό γεωπολιτικό ανταγωνισμό ακόμη και ο ίδιος ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να αποτελέσει άμεσο επιχειρησιακό στόχο.
