Ένα θλιβερό “αφήγημα”…
Του Θανάση Κ.
Πού βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα από οικονομική άποψη;
Η κυβέρνηση προσπαθεί να χτίσει ένα “αφήγημα”:
“Ανάπτυξης”, “Ασφάλειας” και ανερχόμενης “Ευημερίας”.
Που πρέπει να συνεχιστεί – και για να συνεχιστεί χρειάζεται “σταθερότητα”, δηλαδή διατήρηση της ίδιας κυβέρνησης και της ίδιας Πολιτικής.
Αυτό είναι συνοπτικά το κυβερνητικό “αφήγημα”…
Μακάρι να ήταν αλήθεια.
Είναι;
Θα το κρίνετε μόνοι σας. Στο τέλος…
Η πραγματικότητα είναι ότι στην τελευταία 7ετία, οι συνθήκες υπήρξαν – τελικά – ιδιαίτερα ευνοϊκές.
Για λόγους που δεν έχουν να κάνουν απαραίτητα με την κυβερνητική πολιτική.
Πράγματι, την τελευταία 7ετία έγιναν τα εξής:
— Η Ελλάδα βγήκε από τα μνημόνια (ήδη από τον Αύγουστο του 2018).
— Είχε εκλογές όπου έφυγε η κυβέρνηση Τσίπρα κι ήλθε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τον Ιούλιο του 2019,
— Ήλθε μετά η πανδημία του covid και το παγκόσμιο lockdown (2020-22).
— Kι από τα μέσα του 2022 άρχισε η ανάκαμψη και η εισροή κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης, του RePower Europe κλπ.
Όσα δυσάρεστα συνέβησαν μέχρι τα μέσα του 2022, δεν είναι σωστό να τα “χρεώνουμε” στην κυβέρνηση…
Αλλά από τις αρχές του 2023 και μετά η Ελλάδα βρέθηκε
χωρίς μνημόνια πια,
χωρίς τον χαλινό του lockdown,
με εκτίναξη του τουρισμού
και με τη μεγαλύτερη πρόσθετη ένεση ξένων κεφαλαίων (από Ευρωπαϊκά κονδύλια) που έχει υπάρξει ποτέ!
Τι έγινε σε αυτό το διάστημα;
Βελτιώθηκαν οι δείκτες της ελληνικής οικονομίας!
Αυτό έλειπε και να μην βελτιώνονταν…
Βελτιώθηκε όμως, και η ΚΑΤΑΤΑΞΗ της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Η απάντηση είναι: ΟΧΙ!
Επιδεινώθηκε η θέση της Ελλάδας…
Και αυτό το χρεώνεται η κυβέρνηση.
Ας το δούμε πιο αναλυτικά.
— Η παραγωγικότητα της Εργασίας στην Ελλάδα επιδεινώθηκε. Στις τελευταίες θέσεις κατάταξης της ΕΕ των 27 (χαμηλότερα απ’ ό,τι πριν).
Άρα οι μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να γίνουν δεν έγιναν – ή δεν έπιασαν τόπο…
— Ο αριθμός των εργατοωρών που δουλεύει ο μέσος Έλληνας είναι πλέον ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη (πάνω και από τη Βουλγαρία, και αρκετά πάνω από τον μέσον όρο της ΕΕ).
— Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα βρίσκεται στην 26η θέση (δύο με τρείς θέσεις πιο κάτω απ’ ό,τι πριν) και μόλις μια θέση πάνω από την τελευταία Βουλγαρία – στο 73,8% του μέσου όρου της ΕΕ.
— Η μέση κατά κεφαλήν αγοραστική δύναμη του Έλληνα, βρίσκεται επίσης την 26η θέση, επίσης τρείς θέσεις πιο κάτω απ’ ό,τι πριν, επίσης πολύ κοντά στη τελευταία Βουλγαρία – στο 68% του μέσου όρου της ΕΕ….
Συμπέρασμα: Η Ελλάδα ΑΠΟΚΛΙΝΕΙ!
— Το κόστος ενέργειας εκτινάχθηκε στην Ελλάδα πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στην υπόλοιπη ΕΕ. Δεν έχουμε την “ακριβότερη ενέργεια” – αλλά έχουμε την μεγαλύτερη άνοδο στο κόστος ενέργειας – πράγμα που μαζί με την υποβάθμιση της παραγωγικότητας Εργασίας – υπονόμευσε και την ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας.
— Κι έχουμε και την καλύτερη “απόδειξη” γι’ αυτό: Το Έλλειμμα στο Εμπορικό Ισοζύγιο διευρύνθηκε. Από τα μεγαλύτερα στην ΕΕ. Η οποία συνολικά είναι πλεονασματική Εμπορικά. Αλλά η Ελλάδα παραμένει ελλειμματική!
Και το Εμπορικό έλλειμμα – παρά τις ετήσιες αυξομειώσεις – διευρύνεται. Η μεγάλη εκτίναξη του ελλείμματος έγινε μεταξύ 2023 και 2024. Το 2025 υπήρξε μια μικρή βελτίωση. Αλλά το Εμπορικό έλλειμμα παραμένει ως ποσοστό του ΑΕΠ ιδιαίτερα υψηλό (στο 13,5%)…
Άρα οι Έλληνες στην τελευταία 4ετία:
εργάζονται περισσότερο απ’ όλους στην Ευρώπη,
με παραγωγικότητα που πέφτει σταθερά,
με διαθέσιμο εισόδημα που χάνει συνεχώς θέσεις σε κατάταξη,
με αγοραστική δύναμη που επίσης χάνει θέσεις σε κατάταξη,
και ανταγωνιστικότητα που υποχωρεί σταθερά.
Σε όλους αυτούς τους δείκτης η Ελλάδα κατατάσσεται σήμερα στην Ευρώπη σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι την περίοδο των μνημονίων!
Πήρε περισσότερα χρήματα απ’ έξω, σε ιδιαίτερα ευνοϊκές διεθνείς συνθήκες χωρίς τον “χαλινό” των μνημονίων – κι η θέση της στην κατάταξη ΕΠΕΣΕ.
Αντί να εκτιναχθεί το “πιεσμένο” ελατήριο, ΚΑΘΙΣΕ!
* Την ίδια εποχή ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παραμένει σταθερά υψηλότερος απ’ ό,τι στην υπόλοιπη ευρωζώνη.
Παντού ανέβηκε, αλλά στην Ελλάδα ανέβηκε περισσότερο.
Αντίστοιχα η πραγματική ανάπτυξη στην Ελλάδα είναι γύρω στο 2%, όσο εισπράττονται ακόμα τα κοινοτικά κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Ας δούμε τι επίπτωση είχαν – και τι τόπο έπιασαν – τα χρήματα αυτά…
Τα τελευταία 4 χρόνια εισέρρευσαν πρόσθετα 24 δισ. από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Δηλαδή κατά μέσον όρο 6 δισεκατομμύρια το χρόνο, κατά μέσον όρο 1,2-3,2% του ΑΕΠ.
Αυτά συνέβαλαν σε αύξηση 36% του ονομαστικού ΑΕΠ
και μόλις 12% αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ.
Τι σημαίνει αυτό;
Ότι όσο έρρεαν τα κονδύλια από τα έκτακτα κοινοτικά ταμεία μετατράπηκαν κυρίως σε αύξηση τιμών!
Η πραγματική ανάπτυξη απορρόφησε μόλις το ένα τρίτο.
Κι επειδή στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες η κατανομή ήταν πολύ καλύτερη η θέση της Ελλάδας επιδεινώθηκε.
Συμπέρασμα: η Ελλάδα δεν έχει αναπτυξιακή δυναμική.
Τα Ευρωπαϊκά κονδύλια – αν και σημαντικά – δεν βοήθησαν τη χώρα να αποκτήσει αναπτυξιακή δυναμική.
Η κατάστασή της βελτιώθηκε στο “χρόνο” (σε σχέση με την προηγούμενη εποχή των μνημονίων),
αλλά η θέση της επιδεινώθηκε στο “χώρο” – σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης.
Με δύο λόγια:
— Η Ελλάδα βγήκε από τα μνημόνια.
— Τελείωσε το lockdown.
— Ήρθε έκρηξη τουρισμού (όταν τελείωσε το lockdown).
— Ήρθαν πολλά κοινοτικά χρήματα.
— Κι όμως, η Ελλάδα έχασε θέσεις στην Ευρωπαϊκή κατάταξη, σχεδόν παντού!
Η βελτίωσή της στο χρόνο ήταν ανεξάρτητη από την πολιτική της κυβέρνησης. Τόσα χρήματα εισέρρευσαν απ’ έξω, χωρίς πια τη “μέγγενη των μνημονίων” – αυτό έλειπε και να μην υπάρξουν βελτιώσεις.
Αλλά η επιδείνωσή της στο χώρο, δηλαδή η υποχώρησή της σε κατάταξη ανάμεσα στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης είναι απόλυτα ευθύνη της κυβέρνησης.
Έκανε λάθος επιλογές, λάθος διαχείριση και κακή κατανομή.
Μετά από τόσα λεφτά που εισέρρευσαν, η Ελλάδα θα έπρεπε να κάνει τα μεγαλύτερα άλματα προς τα πάνω (μετά την πίεση που είχε υποστεί λόγω μνημονίων)!
Κι αντί να κάνει άλμα προς τα πάνω στην κατάταξη,
έκανε βουτιά προς τα κάτω!
Αληθινό… “κατόρθωμα”!
Μετά από την εισροή τόσων χρημάτων η Ελλάδα ΔΕΝ συγκλίνει.
Μάλλον αποκλίνει!
Σκεφτείτε τι θα συμβεί όταν οι εισροές τελειώσουν.
Όπως τελειώνουν τώρα…
Το κυβερνητικό αφήγημα ξεκίνησε ως “θριαμβευτικό”, και κατάντησε θλιβερό.
Όταν ένας αθλητής σε δρόμο αντοχής
χάνει έδαφος σε σχέση με τους συναθλητές του, εξακολουθεί να τρέχει…
Αλλά δεν “πάει καλά” – χάνει!
Εξακολουθεί να “καλύπτει απόσταση”,
αλλά σε σύγκριση με τους άλλους μένει πίσω. Χάνει!
Κι όταν αυτό συνεχίζεται και στις πιο “ευνοϊκές περιστάσεις”
κάτι δεν πάει καθόλου καλά!
Έτσι;
