Καθεστώς… “αυτοκατάργησης”!
Του Θανάση Κ.
Η Εξωτερική Πολιτική της Κυβέρνησης Μητσοτάκη απέτυχε πλήρως! Αδιαμφισβήτητα πλέον. Και οριστικά…
Η “Συμφωνία των Αθηνών”, η περιβόητη “Συμφωνία περί Φιλίας” με την Τουρκία, του 2023 θα έφερνε υποτίθεται τα εξής:
— “Ήρεμα νερά” στις σχέσεις με την Άγκυρα
— Κλίμα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε επίλυση των διαφορών μας με διάλογο ή διαιτησία.
— Και στήριξη προς την Ελλάδα εκ μέρους των ΗΠΑ, ώστε να υπάρξει μια θετική διευθέτηση με την Τουρκία.
Τίποτα από αυτά δεν έγινε!
* Η Συμφωνία ήταν ένα πολύ επικίνδυνο ΤΙΠΟΤΑ!
Δεν δέσμευσε καμία από τις δύο χώρες σε τίποτα.
Το διευκρίνιζε άλλωστε εξ αρχής, ρητά…
Κι ήταν πολύ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ “τίποτα”, διότι η Ελλάδα διακήρυσσε
τη “φιλία” της προς τη χώρα που την… απειλεί ανοικτά με Πόλεμο!
— Με την χώρα που δημιουργεί συνεχώς καινούργια
τετελεσμένα σε βάρος της Ελλάδας.
Άρα με τη Συμφωνία αυτή η Ελλάδα διαμήνυε προς κάθε τρίτο
ότι οι διαφορές μας με την Τουρκία “δεν είναι σοβαρές”
– αφού μπορούν να λυθούν μεταξύ μας “φιλικά”
Άρα ξέπλενε την Τουρκία στα μάτια τρίτων!
— Διαμήνυε ειδικά προς χώρες που θα μπορούσαν να συμμαχήσουν μαζί μας έναντι της Τουρκίας – όπως η Αίγυπτος – ότι η Ελλάδα δεν έχει διάθεση να τα κάνει τοπικές συμμαχίες κατά της Τουρκίας.
Οι ίδιοι άνθρωποι στην Αθήνα που έσπευδαν να δηλώσουν την “φιλία” τους προς την Τουρκία “άδειαζαν” στον Χαφτάρ στη Λιβύη. Και τώρα βλέπουν ο Χαφτάρ και η Αίγυπτος να προσεγγίζουν την Άγκυρα…
Άρα η φιλία προς την Άγκυρα αποδυνάμωσε τις τοπικές συμμαχίες κατά κοινού εχθρού.
— Έδωσε την αίσθηση και στην Κύπρο ότι – για πρώτη φορά – είναι μόνη της! Κι έτσι αποδυνάμωσε την άρρηκτη μέχρι τώρα σύμπλευση Ελλάδας-Κύπρου.
Αν η Ελλάδα διακηρύσσει τη φιλία της με την Τουρκία την ώρα που η Τουρκία κατέχει παράνομα το 40% του Κυπριακού εδάφους και απειλεί ευθέως την ίδια την Ελλάδα, τότε δικαίως η Κύπρος έβγαζε το συμπέρασμα ότι από την Ελλάδα δεν έχει πια να περιμένει απολύτως τίποτα.
— Διέσυρε την Ελλάδα και στα μάτια όλων των υπολοίπων.
Αν η Ελλάδα καταγγέλλει με κάθε τρόπο τη Ρωσία που κάνει στην Ουκρανία αυτά που η Τουρκία έχει κάνει στην Κύπρο εδώ και πενήντα χρόνια
και την ίδια στιγμή η Ελλάδα διακηρύσσει τη…”φιλία” της με την Τουρκία
αυτό σημαίνει ότι οι πάντες καγχάζουν με την Ελλάδα!
Και κανείς δεν την παίρνει πια στα σοβαρά. Κανείς!
Αυτός που σε βλάπτει και σε απειλεί είναι… “φίλος” σου
κι αυτός που κάνει τα ίδια σε κάποιον άλλο, είναι “εχθρός” σου!
Αυτό είναι αυτο-εξαφάνιση της Ελλάδας από τον Χάρτη!
* Η Συμφωνία περί φιλίας ΔΕΝ εξασφάλισε ούτε “ήρεμα νερά”!
Είχαμε μια ύφεση σε αεροπορικές παραβιάσεις πάνω από το Αιγαίο, αλλά το ίδιο διάστημα είχαμε έξαρση σε ναυτικές προκλήσεις στο Αιγαίο.
Δηλαδή σταμάτησαν να μας προκαλούν εκεί που έχουν πρόβλημα (στην πολεμική αεροπορία, λόγω εμπάργκο από τις ΗΠΑ), αλλά κλιμάκωσαν τις προκλήσεις εκεί που έχουν πλεονέκτημα (στο ναυτικό).
Ουσιαστικά τους “διευκολύναμε” να μας πιέζουν χωρίς να ρισκάρουν…
* Είχαμε ακόμα αλλεπάλληλες επιβολές νέων “τετελεσμένων” με παρεμπόδιση πόντισης του καλωδίου έξω από την Κάσο, είχαμε navtex διαρκείας από την Τουρκία στο μισό Αιγαίο, τώρα έχουμε χωροθέτηση θαλασσίων πάρκων σε περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας – σε ΑΟΖ που έχουμε ήδη διακηρύξει με την Αίγυπτο και σε ΑΟΖ που δεν έχουμε ακόμα διακηρύξει, αλλά ανήκει στην Ελληνική δικαιοδοσία βάσει του Διεθνούς Δικαίου.
* Κι έχουμε, βέβαια, τη διακηρυγμένη πρόθεση της Τουρκίας να θεσμοθετήσει με Νόμο από την Εθνοσυνέλευσή της τη “Γαλάζια Πατρίδα”.
Άρα οι τριβές με την Τουρκία δεν σταμάτησαν.
Με τη Συμφωνία περί φιλίας η Τουρκία συνέχισε να κλιμακώνει και η Ελλάδα σταμάτησε να αντιδρά!
* Φυσικά οι δύο χώρες “δεν ήλθαν πιο κοντά” στην επίτευξη συμφωνίας για επίλυση των διαφορών τους με διάλογο ή με διαιτησία. Η Τουρκία επιβάλλει τετελεσμένα και η Ελλάδα διαμαρτύρεται
Και ασφαλώς οι “άτυπες διαβεβαιώσεις που μας έδωσε πριν τρία χρόνια ο κ. Μπλίνκεν εκ μέρους της Ουάσιγκτων ότι θα μας στηρίξει, δεν ισχύουν πια,
αφού ο κ. Μπλίνκεν δεν υπάρχει πια,
εξαφανίστηκε με την αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ
και η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ βρίσκεται σε ρήξη με τα πεπραγμένα της προηγούμενης κυβέρνησης,
και ο Τράμπ δεν μιλάει καν με τον Μητσοτάκη κατά τις συνόδους κορυφής του ΝΑΤΟ.
* Μας λένε ότι η χωροθέτηση θαλάσσιων πάρκων δεν δημιουργεί νομικά αποτελέσματα. Δημιουργεί, όμως, νέα τετελεσμένα.
— Και η εισβολή στην Κύπρο υπήρξε παράνομη και παραμένει παράνομη. Άρα δεν παράγει νομικά αποτελέσματα. Αλλά μας ζητάνε να διαπραγματευθούμε με την Τουρκία πάνω στα τετελεσμένα που έχει δημιουργήσει η εισβολή – και να τα νομιμοποιήσουμε μόνοι μας.
— Και το Τουρκολυβικό μνημόνιο είναι παράνομο και δεν παράγει νομικά τετελεσμένα. Αλλά η Τουρκία το εφαρμόζει εμπράκτως και η Ελλάδα δεν αντιδρά.
Και μελλοντικά θα μας ζητήσουν να διαπραγματευθούμε επ’ αυτού και να το νομιμοποιήσουμε.
Η Τουρκία δημιουργεί και επιβάλλει τετελεσμένα κι εμείς αμφισβητούμε… τα “νομικά αποτελέσματα”.
Η Τουρκία ασκεί επεκτατική – αναθεωρητική Πολιτική και οι Έλληνες απαντούν ως “ασκούμενοι δικηγόροι” του Διεθνούς Δικαίου.
Αυτό-εξαφάνιση της Ελλάδας!
(Και παρεμπιπτόντως τα θαλάσσια πάρκα μπορούν να δημιουργηθούν εκτός χωρικών υδάτων. Απλά εμείς έχουμε αυτό-παραιτηθεί! Το πρόβλημα με τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας δεν είναι οτι εκτείνονται εκτός των δικών της χωρικών υδάτων, αλλά ότι εκτείνονται εντός των δικών μας κυριαρχικών δικαιωμάτων – δηλαδή εντός της ελληνικής ΑΟΖ!. Και ως “ασκούμενοι δικηγόροι” λέμε, πια, ανοησίες…)
* Μας λένε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να παραιτηθεί από το διάλογο με την Τουρκία!
Κανείς δεν είπε να “παραιτηθεί” από το διάλογο.
Αλλά επιδίωξή σου δεν είναι γενικά ο… “διάλογος”.
Δεν τρέχεις δεξιά αριστερά φωνάζοντας σε αυτόν που σε απειλεί:
— Καλέ κύριε, μιλήστε μου κι εμένα, που θέλω διάλογο μαζί σας…
Αυτό δεν είναι πια “αυτο-εξαφάνιση” ως χώρα. Είναι αυτο-γελοιοποίηση!
Επιδίωξη της Ελλάδας είναι να ακυρώσει τις τουρκικές απειλές, να βρει συμμάχους εναντίον της Τουρκίας και να υιοθετήσει αξιόπιστη Αποτρεπτική Πολιτική που να αποθαρρύνει την κλιμάκωση των Τουρκικών απειλών.
Εμείς κάνουμε τα ακριβώς αντίθετα: ενθαρρύνουμε την κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων, ξεπλένουμε την Τουρκία στα μάτια τρίτων και αποδυναμώνουμε τις όποιες δυνητικές συμμαχίες μας εναντίον της “φίλης” Τουρκίας.
Μέχρι και την Κύπρο απομακρύναμε…
Διάλογο γενικά κάνουν ακόμα και οι εμπόλεμοι. Γι’ αυτό και ο διάλογος ΔΕΝ απαιτεί – ούτε “προϋποθέτει” – διακηρύξεις περί φιλίας.
Αλλά ο “διάλογος” δεν είναι αυτοσκοπός με την χώρα που σε απειλεί.
Εκτός κι αν είσαι αυτο-παραιτημένος ή απελπισμένος.
* Αν θες να σε πάρουν στα σοβαρά βγαίνεις και λες τα εξής:
— Η Τουρκία δεν είναι φίλη μου. Με απειλεί και εμένα και την Κύπρο. Και παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο όπου μπορεί.
— Όποιος δεν βλέπει την αποσταθεροποιητική Πολιτική της Τουρκίας, υπονομεύει τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Μέση Ανατολή. και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ελλάδα θα περιμένει μέχρι να το καταλάβετε.
— Αν εσείς, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, εξοπλίζετε ή δίνετε παραγγελίες στην Τουρκία την ώρα που κατέχει εδάφη ενός κράτους-μέλους (της Κύπρου) και απειλεί ένα άλλο κράτος μέλος (την Ελλάδα), τότε ξεχάστε τη “στρατηγική αυτονόμηση” της Ευρώπης!
Η Ευρώπη δεν υπάρχει ως ανεξάρτητο υποκείμενο των γεωπολιτικών συσχετισμών όταν ενισχύει τρίτα κράτη που απειλούν δικά της κράτη-μέλη. Τόσο απλό.
Πώς θέλετε να “αυτονομηθείτε”, όταν δεν υπάρχετε;
— Αν εσείς, οι Αμερικανοί, ενισχύετε την Τουρκία που στηρίζει τα ισλαμιστικά δίκτυα παντού και απειλεί Ισραήλ, Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο κλπ., τότε δεν έχετε μακροχρόνια πολιτική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.
Θα περιμένουμε μέχρι να το καταλάβετε κι εσείς.
Ως τότε θα συμμαχούμε με κάθε χώρα της περιοχής που νοιώθει κι εκείνη την απειλή της Τουρκίας.
Αν πεις αυτά – ή κάποια σαν κι αυτά – σε παίρνουν στα σοβαρά. Κι αρχίζεις να έχεις Εξωτερική Πολιτική. Αν όχι, απλώς συνεχίζεις να… μην υπάρχεις καν!
Μόνο που αυτά δεν γίνονται με Γεραπετρίτη στο ΥΠΕΞ .
Ούτε με τη σημερινή κυβέρνηση.
Γίνονται πια μόνο από άλλη κυβέρνηση.
Που θα σηματοδοτεί εξ αρχής, ότι η Ελλάδα έχει πάψει να είναι πια “τρύπα” στο χάρτη και επέστρεψε ως “δρών παράγων” στην περιοχή.
ΥΓ. 1 .Η κυβέρνηση δεν μπορεί πια ούτε τους δικούς της να πείσει για τα “ήρεμα νερά”.
Προσπαθεί να συγκρίνει αυτά που συμβαίνουν σήμερα με αυτά που γίνονταν σε προηγούμενες κυβερνήσεις.
Ματαιοπονεί. Γιατί δεν υπάρχει σύγκριση:
Της θυμίζουμε πως, όσα προβλήματα κι αν υπήρχαν παλαιότερα.
— Για πρώτη φορά επί κυβέρνησης Μητσοτάκη υπήρξε η “Γαλάζια Πατρίδα” ως επίσημο δόγμα εξωτερικής πολιτικής.
— Για πρώτη φορά επί κυβέρνησης Μητσοτάκη υπήρξε “Τουρκολυβικό Μνημόνιο”
— Για πρώτη φορά επί κυβέρνησης Μητσοτάκη υπάρχει παρεμπόδιση πόντισης καλωδίου έξω από την Κάσο,
— Για πρώτη φορά επί κυβέρνησης Μητσοτάκη υπάρχει τουρκική Navtex διαρκείας στο μισό Αιγαίο
— Για πρώτη φορά επί κυβέρνησης Μητσοτάκη οι Τούρκοι χωροθετούν “πάρκα” σε θάλασσες ελληνικής δικαιοδοσιας – ακυρώνοντας ευθέως κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
— Για πρώτη φορά έλληνας υπουργός Εξωτερικών διακηρύσσει θέλω συμφωνία με την Τουρκία “κι ας με πούν μειοδότη”…!
ΥΓ.2 Η κυβέρνηση καμαρώνει ότι αγόρασε σύγχρονες γαλλικές φρεγάτες Belhara και γαλλικά πολεμικά Rafale. Πράγματι…
Αλλά την ίδια στιγμή η Τουρκία αγοράζει Eurofighter που ΔΕΝ της έδιναν πριν και οπλικά συστήματα που επίσης ΔΕΝ της έδιναν πριν (Scalp και Μeteor)..
Και γιατί να μην της τα δίνουν τώρα; Αφού οι Έλληνες διακηρύσσουμε ότι οι Τούρκοι είναι “φίλοι” μας, γιατί να μην πουλήσουν και οι Γάλλοι ή οι Γερμανοί οπλικά συστήματα στους “φίλους μας”;
Πώς να διαμαρτυρηθούμε εμείς στους Ευρωπαίους εταίρους που εξοπλίζουν την Τουρκία όταν μόνοι μας διακηρύσσουμε ότι είναι… “φίλη” μας;
ΥΓ.3. Αν θέλετε να αρχίσουν να παίρνουν σοβαρά την Ελλάδα θα πρέπει να πει, ναι είμαι πρόθυμος να εξετάσω πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων μου με την Τουρκία,
αν πρώτον, άρουν το casus belli (που παραβιάζει τη Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών),
αν δεύτερον, άρουν το Τουρκολυβικό μνημόνιο (που παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας)
κι αν τρίτο, προσχωρήσουν στη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.
Αυτά τα εντελώς στοιχειώδη ακούγονται πια… ως “ακραία”.
Σκεφτείτε πόσο έχουμε… αυτο-καταργηθεί ως ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος , δηλαδή ως “δρών παράγων” στην περιοχή μας.
Η Ελλάδα δεν πρέπει απλώς να “αλλάξει” Εξωτερική Πολιτική.
Πρέπει να αλλάξει κυβέρνηση
και να βγει από το καθεστώς αυτό-παραίτησης, αυτό- κατάργησης
αυτό-υπονόμευσης και αυτό-διασυρμού.
Κι όσο ταχύτερα, τόσο καλύτερα…
