Η κοινωνική ανοχή απέναντι στην οργανωμένη ανομία έχει εξαντληθεί προ πολλού και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το συνειδητοποιήσει η κυβέρνηση και το επικοινωνήσει στην κοινωνία
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Οι πρόσφατες εικόνες καταστροφών και τυφλής βίας στη Γαλλία, δεν αποτελούν αυθόρμητες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, αλλά μια συντονισμένη απόπειρα επιβολής του χάους από μειοψηφικές ομάδες της Αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου. Αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία, δεν αποτελεί για την ελληνική κυβέρνηση απλώς μια διαχειριστική πρόκληση, αλλά μια χρυσή ευκαιρία να υλοποιήσει τη θεμελιώδη της δέσμευση, δηλαδή την εμπέδωση του νόμου και της τάξης, χωρίς αστερίσκους, υποχωρήσεις και… μισόλογα.
Τα όσα δραματικά εκτυλίσσονται στη Γαλλία, με τις παρατεταμένες ταραχές, τους βανδαλισμούς δημόσιας περιουσίας και τις ευθείες επιθέσεις εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας, αποτελούν το απόλυτο παράδειγμα προς αποφυγήν. Η Γαλλία δείχνει ανάγλυφα πού οδηγεί η χρόνια υποχώρηση των κρατικών θεσμών απέναντι στα άκρα. Οι εγχώριοι εχθροί της κανονικότητας, εμπνεόμενοι από το γαλλικό χάος, επιχειρούν να μεταφέρουν τις ίδιες εικόνες και στην Ελλάδα. Η διαφορά είναι ότι η ελληνική κοινωνία, έχοντας πληρώσει βαρύ φόρο αίματος και οικονομικής καταστροφής από τη δράση των “μπαχαλάκηδων” τις προηγούμενες δεκαετίες, δεν δείχνει να είναι διατεθειμένη να ανεχθεί νέα αναταραχή…
Αυστηρή ποινική αντιμετώπιση και αποτροπή
Η… θεωρητική καταδίκη των έκνομων ενεργειών δεν αρκεί, καθώς απαιτείται ένα πλέγμα ρηξικέλευθων νομοθετικών και επιχειρησιακών μέτρων που θα εξαφανίσουν το φαινόμενο από τη ρίζα του.
Για να μπουν τα πράγματα σε μια… σειρά, απαιτούνται παρεμβάσεις στα εξής τέσσερα επίπεδα:
1. Η φθορά δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας πρέπει να αποτελεί ιδιώνυμο αδίκημα και ο υπαίτιος να τιμωρείται με κάθειρξη χωρίς αναστολή. Η συμμετοχή σε επεισόδια με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου (κουκούλες, κράνη, στειλιάρια κλπ.) και η ρίψη μολότοφ πρέπει να μετατραπούν σε ακόμη πιο βαριά κακουργήματα, με υποχρεωτική έκτιση ποινής. Το νομικό “οπλοστάσιο” που έχει ενεργοποιήσει η κυβέρνηση είναι ισχυρό, αλλά αυτό δεν έχει γίνει αντιληπτό από την κοινωνία. Όταν θα συλλαμβάνονται και θα καταδικάζονται με αποδείξεις κακοποιά στοιχεία, τότε ο νόμος δεν μπορεί να επιτρέπει καμία αναστολή, καμία μετατροπή ποινής σε χρηματική και κανένα ελαφρυντικό πρότερου έντιμου βίου.
2. Η οικονομική εξόντωση αυτού που προκαλεί οικονομική ζημία και θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή, πρέπει να είναι εκ των ων ουκ άνευ. Οι δράστες ή οι κηδεμόνες τους (σε περίπτωση ανηλίκων) πρέπει να υποχρεούνται νομικά να πληρώνουν μέχρι τελευταίου ευρώ τις ζημιές που προκαλούν σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία. Αν δεν έχουν, να κατάσχονται περιουσιακά στοιχεία και να κόβεται κάθε μορφής επίδομα, ώστε να δοθεί το μήνυμα στον έντιμο φορολογούμενο ότι δεν θα είναι αυτός που θα πληρώνει το… μάρμαρο για λογαριασμός των “μπαχαλάκηδων”.
3. Η μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων από την πλευρά της Αστυνομίας, χωρίς υπέρβαση των ορίων εξουσίας, αποτελεί ζήτημα που απασχολεί την ελληνική κοινωνία εδώ και δεκαετίες. Η ΕΛ.ΑΣ. δεν μπορεί να είναι με… δεμένα χέρια και με ξεπερασμένους κανόνες εμπλοκής, κάτι που καθιστά τους αστυνομικούς “σάκους του μποξ” για τους κουκουλοφόρους. Επιπλέον, πρέπει να υπερ-εξοπλιστεί με υπερ-σύγχρονα τεχνολογικά μέσα (drones, κάμερες υψηλής ευκρίνειας, “αύρες” νερού κλπ.).
4. Εκτός των παραπάνω απαιτείται άμεση… δράση στον τομέα των εκκενώσεων κατειλημμένων κτιρίων, έστω και για ένα… λεπτό! Κάθε δημόσιος χώρος που χρησιμοποιείται ως ορμητήριο ή αποθήκη… πολεμοφοδίων πρέπει να εκκενώνεται μόνιμα και να αποδίδεται στην κοινωνία.
Συντριβή όσων εύχονται “και στα δικά μας”
Η σημερινή κυβέρνηση έχει τη δεδηλωμένη πλειοψηφία και την κοινωνική νομιμοποίηση να ξεκαθαρίσει την κατάσταση και να… καθαρίσει οριστικά το τοπίο.
Η κατάσταση που επικρατεί σε άλλες χώρες πρέπει να λειτουργήσει ως… καμπανάκι για τη δημιουργία ισχυρών μηχανισμών αποτροπής του… μπάχαλου, χωρίς αυτό να σημαίνει “κουκούλωμα” των αιτιών που προκαλούν μια κοινωνική αντίδραση. Οποιοσδήποτε δισταγμός θα εκληφθεί ως αδυναμία και εδώ που έχουμε φτάσει, δεν υπάρχει το περιθώριο για μηδενική αποχή. Η πρόληψη και η αποτροπή πρέπει να γίνουν πράξη… χθες, πριν η χώρα μετατραπεί σε μια νέα και ανεξέλεγκτη Γαλλία.
Η φράση “άντε και στα δικά μας”, την οποία εκστόμισε ένας ανεγκέφαλος πιτσιρικάς του επιτελείου Τσίπρα, μπορεί να “οπλίσει” το χέρι ανεγκέφαλων ή “επαγγελματιών” κακοποιών. Άρα, μιλάμε ξεκάθαρα για φράσεις που μπορεί να προτρέπουν σε βία και στην τέλεση αξιόποινων πράξεων. Το γεγονός ότι η Αριστερά θεωρεί πως μπορεί να επωφεληθεί από τη… μη κανονικότητα, προφανώς παραπέμπει σε ηλίθιους, που έχουν άγνοια κινδύνου για τη ζημιά που μπορεί να προκληθεί στη χώρα σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία με πολλούς και πολλαπλούς κινδύνους.
Στη σέντρα οι υπονομευτές και οι εχθροί της χώρας
Η ελληνική κοινωνία έπαθε κατά το παρελθόν, αλλά δεν ξέρουμε ακόμη, αν… έμαθε και πολύ περισσότερο εάν… θυμάται!
Εδώ που έχουμε φτάσει, είναι ώρα να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομα τους. Όσοι καίνε, σπάνε και τρομοκρατούν, είναι εχθροί της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνικής ειρήνης. Η δράση τους στρέφεται ευθέως κατά της οικονομίας, την ώρα που η χώρα πασχίζει να προσελκύσει επενδύσεις και να στηρίξει τον τουρισμό, συντηρώντας τη θετική εικόνα που έχουμε στου υπόλοιπο πλανήτη.
Ταυτόχρονα, οι “μπαχαλάκηδες” στρέφονται και κατά των μικρομεσαίων νοικοκύρηδων, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με σπασμένα μάρμαρα, καμένες βιτρίνες και λεηλασίες, όταν πρέπει να επιβιώσουν σε μια δραματική καθημερινότητα. Πάνω απ΄ όλα όμως, η οργανωμένη αλητεία αποτελεί εχθρό της Δημοκρατίας, καθώς η επιβολή του τρόμου και η προσπάθεια να καταλυθεί η λειτουργία των πανεπιστημίων και των δημόσιων χώρων συνιστά φασισμό με αριστερό πρόσημο.
Οι διαρροές προς τα… πολύ δεξιά!
Σε πολιτικό επίπεδο, η αδράνεια ή η επίδειξη πυγμής στα… χαρτιά κοστίζει ακριβά στην κυβερνητική παράταξη.
Η βάση των νοικοκυρήδων, των μικρομεσαίων επιχειρηματιών και των συντηρητικών ψηφοφόρων, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κοινωνικής πλειοψηφίας, παρακολουθεί με οργή τις περιουσίες της να γίνονται παρανάλωμα του πυρός για χάρη μιας ιδεολογικής εμμονής. Αυτή η συνεχιζόμενη ανασφάλεια προκαλεί μια επικίνδυνη πολιτική αιμορραγία προς τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.
Οι πολίτες που ψήφισαν με βασικό αίτημα την ασφάλεια, αισθάνονται προδομένοι όταν βλέπουν το κράτος να υποχωρεί. Αν η κυβέρνηση δεν επιδείξει αμέσως σιδηρά πυγμή, το πολιτικό κόστος θα είναι μη αναστρέψιμο, καθώς οι ψηφοφόροι αυτοί θα αναζητήσουν καταφύγιο σε πιο ριζοσπαστικούς δεξιούς σχηματισμούς που υπόσχονται άμεση καταστολή. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ακρίβεια και οι δυσκολίες της καθημερινότητας αποτελούν… κακό σύμβουλο στην τελική επιλογή που θα γίνει μέσα στο παραβάν…
