Η ολοκλήρωση του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας εντός του μηνός και το μεταγραφικό «παζάρι» κυρίως στον χώρο της Κεντρο-Αριστεράς, σηματοδοτούν την αφετηρία μιας μακράς προεκλογικής περιόδου, η οποία δύναται να οδηγήσει τον ελληνικό λαό στην κάλπη από τον προσεχή Σεπτέμβριο έως και τον Μάιο του 2027!
Τα κομματικά επιτελεία βρίσκονται σε αρχικό στάδιο ζυμώσεων και καταστρώνουν τη στρατηγική τους σε ένα κατακερματισμένο τοπίο, λόγω της πολυδιάσπασης των αριστερών δυνάμεων. Πρόκειται για μία συνθήκη που ευνοεί τον Μητσοτάκη, έστω και αν ο ίδιος και η Νέα Δημοκρατία υφίστανται αξιοσημείωτη φθορά. Την ίδια στιγμή, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται τα κόμματα του πρώην πρωθυπουργού και τέως αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, αλλά και της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία, βλέποντας τη… λάμψη της τραγωδίας των Τεμπών να θολώνει, μάλλον δεν πρέπει να έχει πολύ υψηλές προσδοκίες.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Μπορεί ωστόσο, να εξελιχθεί σε έναν καταλύτη των πολιτικών εξελίξεων, υπό την έννοια ότι μπορεί να αποσπάσει ένα κρίσιμο ποσοστό, το οποίο θα λείψει από τα άλλα κόμματα, καθώς το κοινό της κατά πλειοψηφία φαίνεται να ανήκει στη “δεξαμενή” της αριστερής και αντισυστημικής ψήφου. Ας προσθέσουμε και την Κωνσταντοπούλου, οπότε έχουμε το “μενού” στην τελική ευθεία προς την κάλπη…
Το σκληρό πόκερ στην Κεντρο-Αριστερά που δημιουργεί μόνο… χαμένους!
Η εικόνα στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς είναι χαοτική και παραπέμπει σε μια “Βαβέλ” από την οποία, ο μοναδικός κερδισμένος λέγεται Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ειδικότερα, από τη χαρτογράφηση της πολιτικής κατάστασης προκύπτουν κάποια σημαντικά ευρήματα που μπορεί να εξελιχθούν σε γεγονότα στις εκλογές του 2027.
Ειδικότερα:
1. Ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί να διευρύνει τους συμμάχους του ΠΑΣΟΚ “ψωνίζοντας” όμως διάφορα “ρετάλια” τα οποία κάποτε ήταν ΠΑΣΟΚ, μετά ΣΥΡΙΖΑ, μετά… ολίγον από ΣΥΡΙΖΑ και Κασσελάκη και τώρα… γλείφουν εκεί που κάποτε… έφτυναν! Στόχος του… θυμωμένου Νίκου στις προσεχείς εκλογές δεν είναι η πρώτη θέση, γιατί πολύ απλά, κάτι τέτοιο θεωρείται ως το… όγδοο θαύμα! Θέλει τη δεύτερη θέση με σαφή διαφορά από τον τρίτο, ιδίως αν αυτός είναι ο Τσίπρας. Αν μάλιστα, η ΝΔ έχει “σκοτωμένο” ποσοστό στις εκλογές, τότε θα συναινέσει στον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας μόνο αν δεν είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης! Βέβαια, αυτή η… απαίτηση του, τελεί υπό την… έγκριση του διεθνούς παράγοντα. Γιατί δεν αρκεί να το επιθυμεί ο ίδιος και ο… σύντροφος Σάντσεθ στην Ισπανία, αλλά να το εγκρίνουν οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο, το Παρίσι και η Ουάσιγκτον! Και επειδή κάτι τέτοιο φαντάζει πολύ δύσκολο, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσει…
Επίσης, υπάρχει το ενδεχόμενο στη -σχεδόν- σίγουρη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, ο Μητσοτάκης να βγει ακόμη πιο ενισχυμένος και το ΠΑΣΟΚ να δώσει μάχη με το κόμμα του Τσίπρα ή ακόμη και της Κωσταντοπούλου, με χαμένο τον Ανδρουλάκη. Σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να υπάρξει πρόβλημα στον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, καθώς θα έχει αρχίσει η φαγωμάρα στο ΠΑΣΟΚ. Εκτός και αν φύγουν βουλευτές από τη Χαριλάου Τρικούπη και δώσουν… απευθείας ψήφο εμπιστοσύνης στη Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη. Πάντως, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ πρέπει να δει τι θα κάνει με τη στρατηγική του κόμματος. Τετράωρη εργασία με 8ωρο και… τριαντάφυλλα στο Σκοπευτήριο Καισαριανής για να… προλάβει τον Τσίπρα, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο. Γιατί πολύ απλά, για τέτοια… σόου, ο ψηφοφόρος πάει στο πάρτι του… ορίτζιναλ!
2. Ο Τσίπρας από την πλευρά του, στοχεύει επίσης στη δεύτερη θέση στις εκλογές, θέλοντας να… πετάξει εκτός τον Ανδρουλάκη, για να προβάλλει ως το αντίπαλο δέος του Μητσοτάκη το… 2031. Αν το ΠΑΣΟΚ είναι τρίτο κόμμα, ο Ανδρουλάκης θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, καθώς για να επιβιώσει πρέπει να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία, αποδεχόμενος ως πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη! Αν επιμείνει μέχρι τέλους στη σημερινή άρνηση του, τότε είναι πιθανό να παραιτηθεί από τη θέση του αρχηγού και να αναλάβει άλλος. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να απειληθεί η πολιτική σταθερότητα στη χώρα, καθώς δεν θα υπάρχει πρόθυμος εταίρος για συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Αν μάλιστα το κόμμα βυθιστεί στην εσωστρέφεια, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμη δυσκολότερα, με τον επόμενο αρχηγό μάλλον να αποτελεί διαχειριστή της κατάστασης, παρά εν δυνάμει πρόσωπο που θα μπορούσε να μπει “σφήνα” μεταξύ Μητσοτάκη και Τσίπρα. Έτσι, ο τελευταίος θα… συστηθεί ως ο ηγέτης της Κεντροαριστεράς και ο μόνος που θα μπορούσε να την ξαναφέρει στην εξουσία το 2031 (με το… μυαλό του Τσίπρα βεβαίως, βεβαίως…), αφού ο Μητσοτάκης… μετακομίσει στο εξωτερικό!
Ο Τσίπρας πιστεύει ότι αργότερο έως το 2031 θα μπορούσε να γίνει Πρωθυπουργός, καθώς θα βρισκόμαστε πολλά χρόνια μακριά από το… τραυματικό 2015! Επιπλέον, θα έχει ανανεωθεί θεαματικά το εκλογικό σώμα με περισσότερους νέους ψηφοφόρους και λιγότερους… ηλικιωμένους, ενώ και η… τάβλα στην οικονομία θα είναι… στρωμένη από τον Μητσοτάκη. Άρα, ο “άχαστος” θα επιδιώξει να κάνει ακόμη πιο έντονη τη στροφή προς το Κέντρο, έχοντας “κλειδώσει” το μεγαλύτερο ποσοστό των κεντροαριστερών ή ακόμη και αριστερών ψηφοφόρων. Άρα, στρατηγικά και για αρχή, πρέπει να θέσει ως στόχο τη δεύτερη θέση στις εκλογές του 2027 νικώντας τον Ανδρουλάκη και με την προοπτική της φθοράς από μια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να έρθει στα πράγματα το 2031. Βέβαια, πολλές φορές, όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, τότε ο θεός… γελάει! Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Τσίπρας λειτουργεί ως φόβητρο για το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, κρατώντας τους σε διαρκή επιφυλακή και εμποδίζοντας την ανάδειξη ενός νέου και αδιαμφισβήτητου ηγέτη.
3. Στην εξίσωση μπαίνουν και τα άλλα κόμματα της Αριστεράς, όπως η Πλεύση Ελευθερίας, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΜεΡΑ 25, αλλά και το κόμμα Καρυστιανού. Δεν πρόκειται να κυβερνήσουν, αλλά μπορούν να επηρεάσουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τα ποσοστά στις εκλογές του 2027. Πολλά θα “παιχτούν” στις πρώτες εκλογές και είναι πιθανό να κριθούν όλα στις δεύτερες, με πιο ισχυρή αλλά όχι αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία.
Στοίχημα χωρίς αύριο η πολιτική σταθερότητα
Οι εξελίξεις στον άξονα ΠΑΣΟΚ-Τσίπρας-Κωνσταντοπούλου-ΣΥΡΙΖΑ-Καρυστιανού αποτελούν και το σταυρόλεξο για τη διαμόρφωση των πολιτικών συσχετισμών, οι οποίοι θα καθορίσουν και τη στρατηγική που θα ακολουθήσει ο Μητσοτάκης, στην τελική ευθεία προς τις εκλογές.
Ο Πρωθυπουργός βλέπει ότι η μάχη για τη δεύτερη θέση θα είναι αδυσώπητη, ενώ η Αριστερά έχει… αποδείξει στην πράξη, ότι ξέρει να αναλώνεται σε “εμφυλίους”, στο πλαίσιο μιας παρτίδας σκληρού πόκερ… εκκαθαρίσεων! Επίσης, ο Μητσοτάκης βλέπει ότι η διαίρεση στην Αριστερά δεν είναι απλώς ποσοτική, αλλά δομική. Ο Τσίπρας, η Πλεύση Ελευθερίας, ο ΣΥΡΙΖΑ (αν υπάρχει…), ο Κασσελάκης (επίσης, αν υπάρχει…), αλλά και το ΜέΡΑ25 ανταγωνίζονται για το ίδιο ακροατήριο. Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ έχει το βλέμμα… αριστερά, αλλά κυρίως στοχεύει στο Κέντρο, όπου κυριαρχεί ο Μητσοτάκης. Πρακτικά, αυτό σημαίνει κάτι πάρα πολύ απλό και βολικό για τον σημερινό ένοικο του Μαξίμου: η κριτική προς την κυβέρνηση θα είναι το 20%, ενώ το υπόλοιπο 80% θα αντιστοιχεί στις “εμφύλιες” συγκρούσεις των αντιπάλων του, παρά στην παραγωγή εναλλακτικής πολιτικής πρότασης.
Σε μια Βουλή πολλών ταχυτήτων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ακόμα και με μειωμένα ποσοστά, μπορεί να εμφανίζεται ως ο μοναδικός εγγυητής της σταθερότητας απέναντι σε μια “Βαβέλ” μικρών και ασυντόνιστων κομμάτων. Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ, παρά την οριακή άνοδο του στις δημοσκοπήσεις, δυσκολεύεται να κάνει το μεγάλο άλμα που θα το καθιστούσε de facto εναλλακτική λύση. Εξ ου και το γεγονός ότι η ΝΔ στα χειρότερα της έχει “διπλό σκορ” έναντι του ΠΑΣΟΚ!
Το μόνο σίγουρο είναι ότι μια πιθανή κάθοδος ενός σχήματος υπό την Μαρία Καρυστιανού (με τη συγκινησιακή φόρτιση της τραγωδίας των Τεμπών), δημιουργεί ένα σκηνικό όπου οι ψήφοι της δυσαρέσκειας δεν συγκεντρώνονται σε έναν ισχυρό πόλο, αλλά διαχέονται σε πέντε, έξι ή και επτά διαφορετικές κατευθύνσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ένα τέτοιο κόμμα δεν θα διαθέτει καν στοιχειώδη τεχνοκρατική βάση και απλά θα καταγραφεί ως κόμμα-”τιμωρός”, αφήνοντας το πεδίο της διακυβέρνησης ελεύθερο για τη Νέα Δημοκρατία. Ωστόσο, όλα αυτά που συμβαίνουν στα κόμματα της αντιπολίτευσης και… βολεύουν τον Μητσοτάκη, μπορεί να εξελιχθούν σε επικίνδυνα… πειράματα για την πολιτική σταθερότητα στη χώρα.
Τα πράγματα είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρα. Αν δεν υπάρξει πολιτική σταθερότητα, τότε το success story που “χτίστηκε“ με τόσο κόπο από το 2019, θα αρχίσει να… ξηλώνεται! Και σε μια τέτοια περίπτωση, οι ψηφοφόροι πρέπει να γνωρίζουν ότι οι εξελίξεις είναι ξεκάθαρα στο χέρι τους. Όποιος κάνει επιλογές που δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας, τότε πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχουν πολύ σοβαρές συνέπειες και για τον ίδιο. Αυτό πρέπει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να το συνειδητοποιήσουν όλοι πριν μπουν στο παραβάν…
