Η κατάθεση πρότασης δυσπιστίας από το ΠΑΣΟΚ, η οποία συνυπογράφεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά και την Πλεύση Ελευθερίας, αποτελεί μια πρώτη κίνηση του λεγόμενου αντι-μητσοτακικού μπλοκ, που με αφορμή την υπόθεση των Τεμπών, προσπαθεί να “κοντύνει” τον Μητσοτάκη, ως επικεφαλής του κόμματος με τα υψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη και του υψηλότερου ποσοστού μέλους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο αποτελεί την κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Ο Μητσοτάκης δεν μετέτρεψε την πρόταση δυσπιστίας σε παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, κάτι που υποδηλώνει ότι στην ομιλία του θα αναφερθεί με κάθε λεπτομέρεια στην τραγωδία των Τεμπών, δίνοντας λόγο σε όλους. Ταυτόχρονα, θα αναδείξει την συμπαιγνία των αριστερών κομμάτων που ανέλαβαν τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, ενώ το θέμα βρίσκεται στη Δικαιοσύνη, θα εκπέμψει ένα μήνυμα κυριαρχίας του στο πολιτικό σκηνικό και θα αξιοποιήσει την πρόταση μομφής, προκειμένου να συσπειρώσει περισσότερο τη Νέα Δημοκρατία, σε μια περίοδο, όπου οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν σημαντική φθορά, αλλά όχι τέτοια που να δίνει έστω και μια ελπίδα στους αντιπάλους του για πολιτική ανατροπή.
Την ίδια στιγμή, το αντι-μητσοτακικό μπλοκ, παραβλέπει συνειδητά την καλή φήμη και το κύρος της χώρας και τα επιτεύγματα στην οικονομία, τα οποία έχουν… ονοματεπώνυμο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτελεί τον αναμορφωτή της Ελλάδας, παίρνοντας μια χώρα που το 2019 ήταν ακόμη μέσα στην ανυποληψία, λόγω των εγκλημάτων που συντελέστηκαν από την πολιτική συμμορία των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Από τότε που εξελέγη ο Μητσοτάκης εκδηλώθηκαν τρεις μεγάλες κρίσεις: η πανδημία, η ρωσική εισβολή, η ενεργειακή κρίση. Και στις τρεις περιπτώσεις, η Ελλάδα πήρε τα εύσημα από τους εταίρους της, ενώ η κυβέρνηση αντιμετώπισε πρωτόγνωρες καταστάσεις τη στιγμή που βγαίναμε από τον στενό πυρήνα της μνημονιακής κρίσης.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν δίνουν… μία για το γεγονός ότι η Ελλάδα εντάσσεται στην επενδυτική βαθμίδα, αδιαφορούν πλήρως για το άλμα κατά 28 θέσεις στη λίστα του Economist για την ανταγωνιστικότητα, δεν αναφέρονται καν στα ρεκόρ που γίνονται στον τουρισμό, δεν τους απασχολεί ότι μετά από πολλά χρόνια οι αξίες των ακινήτων έχουν επανέλθει σχεδόν στα υψηλά επίπεδα του 2007 και μάλιστα σε μια χώρα όπου κυριαρχεί η ιδιοκτησία (ακόμη και ενοικιαστές, έχουν κάποιο περιουσιακό στοιχείο), ενώ το Χρηματιστήριο Αθηνών κινείται σε υψηλό 13 ετών.
Ταυτόχρονα, η ανεργία έχει υποχωρήσει στο 10% και θα ήταν ακόμη και στο 5%, αν υπήρχε τρόπος αύριο το πρωί να βρεθούν 200.000 άνεργοι και να καλύψουν τις ισάριθμες κενές θέσεις εργασίας! Ούτε τους ενδιαφέρουν τα επιτεύγματα μέσω του gov.gr. που έχουν κάνει τη ζωή των πολιτών πιο απλή, ούτε δίνουν βάση στο γεγονός ότι σήμερα στη χώρα δεν ψάχνουν οι άνεργοι για δουλειά, αλλά οι επιχειρήσεις για εργαζομένους.
Δεν τους απασχολεί αν η Ελλάδα έχει καθηλώσει την Τουρκία σε ρόλο κομπάρσου στην ευρύτερη περιοχή, μετά την ενίσχυση της αμυντικής γραμμής μας με την απόκτηση σύγχρονων οπλικών συστημάτων, αεροπλάνων, πολεμικών πλοίων κλπ. Ίσα ίσα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης… σκυλιάζουν περισσότερο βλέποντας αυτές τις επιτυχίες και δεν διστάζουν να θέσουν τη χώρα σε κίνδυνο με ανόητες κινήσεις που υπονομεύουν την πορεία του λαού. Τους ενδιαφέρει να υπερασπιστούν το δικό τους μικροκομματικό συμφέρον.
Αυτό που βλέπουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι ότι η φθορά της κυβέρνησης, θα τους βοηθήσει ώστε να καλύψουν την… τύφλα τους, καθώς τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ κινούνται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα και υπό κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε ένα εκ των δύο κομμάτων να βρίσκεται πολύ κοντά στα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας. Στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ότι μια σημαντική υποχώρηση του ποσοστού της Νέας Δημοκρατίας, θα τους έβαζε σε δεύτερο πλάνο, χωρίς να υποστούν πίεση.
Ωστόσο, το εκλογικό σώμα δεν θεωρεί σε καμία περίπτωση ως κατάλληλους να ηγηθούν τόσο τον Κασσελάκη, όσο και τον Ανδρουλάκη. Ουδείς εκ των δύο μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη και αυτό τους… εξαγριώνει και αυξάνει τη ροπή τους στο λάθος. Χρησιμοποιούν ως σανίδα σωτηρίας την τραγωδία των Τεμπών, καθώς προσφέρεται ως προϊόν… άλφα ποιότητας, από τη στιγμή που τους επιτρέπει να “εμπορεύονται” τον ανθρώπινο πόνο. Σε αντίστοιχα σιδηροδρομικά δυστυχήματα στο εξωτερικό, δεν υπήρχαν καν συζητήσεις σε επίπεδο κοινοβουλίων.
Φανταστείτε δε γι’ αυτό που συνέβη με την πρόσκρουση εμπορικού πλοίου στη γέφυρα της Βαλτιμόρης, να ζητούσαν οι Ρεπουμπλικάνοι την παραίτηση Μπάιντεν! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων τα παραπάνω αφορούν το πολιτικό σκέλος της τραγωδίας και σε καμία περίπτωση δεν σχετίζονται με τον πόνο των οικογενειών των άτυχων θυμάτων, ο οποίος είναι οξύς, διαρκής και αγιάτρευτος. Ένας ανεύθυνος και άσχετος σταθμάρχης, έστειλε στον θάνατο τόσους ανθρώπους, με τα εγκληματικά λάθη του, τα οποία ήταν αλλεπάλληλα.
Για τα κόμματα της σπέκουλας, θα ήταν πολύ πιο έντιμο να γυρίσουν τον κόσμο… ανάποδα απέναντι σε αυτούς που τον τοποθέτησαν σε αυτήν τη θέση, όπως επίσης και σε αυτούς που προσπάθησαν εξ αποστάσεως να χορηγήσουν αναρρωτικές άδειες σε άμεσα εμπλεκόμενους, ώστε να βγουν… λάδι. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα τους χαλούσε το αντι-μητσοτακικό αφήγημα και θα τους ακύρωνε ως κόμματα που ψάχνουν απεγνωσμένα τρόπο για να κερδίσουν τον Μητσοτάκη. Οπότε, ο Μητσοτάκης πρέπει να παρουσιαστεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως… σταθμάρχης που είχε βάρδια εκείνη τη στιγμή!
Η μομφή κατά της κυβέρνησης είναι μια κίνηση απελπισίας από το δεύτερο και τρίτο σε δύναμη κόμμα, προκειμένου να καλύψουν τις δικές τους ανεπάρκειες, οι οποίες καταγράφονται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Πιστεύουν ότι έχουν μια μεγάλη ευκαιρία, όχι για να κερδίσουν τον Μητσοτάκη, αλλά να τον “κοντύνουν” και να πείσουν το εκλογικό σώμα, ότι το 2027 θα τον,,, ρίξουν! Ποιος όμως θα τον ρίξει; Ο Κασσελάκης που δεν θεωρείται καταλληλότερος για την πρωθυπουργία, ούτε από τους μισούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις ή ο Ανδρουλάκης που καταγράφει ακόμη χειρότερες επιδόσεις; Οι απαντήσεις είναι ρητορικές, αλλά ταυτόχρονα και ενδεικτικές για το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ προχωρούν σε μια τυχοδιωκτική αξιοποίηση θεμάτων της συγκυρίας για να δείξουν ποιος κάνει για… δεύτερος! Όμως, άλλο δεύτερος με δυναμική εξουσίας και άλλο δεύτερος που τρώει… φάπες!
