Εκλογές: Το βασικό πολιτικό συμπέρασμα των τελευταίων εβδομάδων είναι απλό: η οικονομία επιστρέφει στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Όσο κι αν τα κόμματα επιχειρούν να μετατοπίσουν τη συζήτηση σε θεσμικά ζητήματα, σκάνδαλα, εσωκομματικές ισορροπίες ή παρασκήνιο, ο πολίτης εξακολουθεί να μετρά την καθημερινότητά του με βάση το πορτοφόλι του.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης- tilegrafimanews.gr
Η ακρίβεια παραμένει το πρώτο και πιο επίμονο πρόβλημα. Οι τιμές σε τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια και υπηρεσίες εξακολουθούν να πιέζουν τα νοικοκυριά, παρά τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης και τα μέτρα στήριξης που έχουν ανακοινωθεί μέσω του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν ότι η πραγματική μάχη δεν θα κριθεί μόνο στους δείκτες ανάπτυξης, αλλά κυρίως στην αίσθηση που έχει ο πολίτης όταν φτάνει στο τέλος του μήνα.
Η ακρίβεια είναι ο βασικός αντίπαλος
Το κυβερνητικό επιτελείο διαβάζει προσεκτικά τις μετρήσεις. Η ακρίβεια βρίσκεται σταθερά πρώτη στις ανησυχίες των πολιτών. Αυτό εξηγεί γιατί το οικονομικό επιτελείο δίνει βάρος σε στοχευμένες παρεμβάσεις, αυξήσεις εισοδημάτων, ελέγχους στην αγορά και μέτρα περιορισμού της αισχροκέρδειας.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να δείξει ότι δεν μένει θεατής. Οι αυξήσεις στους μισθούς, η ενίσχυση ευάλωτων ομάδων και οι παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας μέσω του Υπουργείου Εργασίαςαποτελούν μέρος μιας στρατηγικής που έχει έναν στόχο: να αποδείξει ότι η οικονομική σταθερότητα μετατρέπεται σταδιακά σε πραγματικό εισόδημα.
Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι ο πολίτης δεν συγκρίνει τη σημερινή Ελλάδα μόνο με την περίοδο των μνημονίων. Συγκρίνει τον μισθό του με το καλάθι του σούπερ μάρκετ, τον λογαριασμό του ρεύματος και το κόστος στέγασης.
Η αντιπολίτευση δεν πείθει
Παρά την πίεση από την ακρίβεια, η αντιπολίτευση δεν φαίνεται να κεφαλαιοποιεί πολιτικά τη φθορά της κυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει εγκλωβισμένο σε ποσοστά που δεν του επιτρέπουν να εμφανιστεί ως πειστική εναλλακτική διακυβέρνησης, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να αναζητά βηματισμό μετά τις εσωτερικές του αναταράξεις.
Αυτό είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα του Κυριάκου Μητσοτάκη: μπορεί να δέχεται πίεση από τα προβλήματα, αλλά δεν αντιμετωπίζει ακόμη έναν αντίπαλο που να πείθει ότι μπορεί να κυβερνήσει με ασφάλεια. Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται να διατηρεί καθαρό προβάδισμα στην παράσταση νίκης και ο πρωθυπουργός παραμένει μπροστά στην καταλληλότητα.
Οι Ανεξάρτητες Αρχές και το ναυάγιο συνεννόησης
Το παρασκήνιο γύρω από τις Ανεξάρτητες Αρχές ανέδειξε ξανά το πρόβλημα της πολιτικής συνεννόησης. Οι συνομιλίες Κωστή Χατζηδάκη – Νίκου Ανδρουλάκη, που σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές ήταν πολλές και παρατεταμένες, δεν οδήγησαν σε συμφωνία.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι επιχείρησε θεσμική λύση, ώστε να λειτουργήσουν κανονικά οι Ανεξάρτητες Αρχές, ενώ από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ υπήρξε τελικά υπαναχώρηση υπό την πίεση της αντιπολίτευσης. Το ερώτημα παραμένει: εάν δεν υπήρχε καμία βάση συνεννόησης, τι συζητούσαν επί τόσο καιρό οι δύο πλευρές;
Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι αρνητικό για τους θεσμούς. Η αδυναμία συμφωνίας αφήνει εκκρεμότητες σε κρίσιμες αρχές, την ώρα που η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, σοβαρότητα και λειτουργικούς μηχανισμούς ελέγχου. Η εικόνα αυτή επηρεάζει και τη συνολική θεσμική αξιοπιστία, την οποία παρακολουθεί και η Βουλή των Ελλήνων μέσα από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες.
Πρόταση μομφής; Όχι τώρα
Οι φήμες για πρόταση δυσπιστίας από το ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να επιβεβαιώνονται άμεσα. Και λογικά. Μια τέτοια κίνηση, ειδικά πριν από συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, πιθανότατα θα συσπείρωνε την κυβερνητική πλειοψηφία αντί να την αποδυναμώσει.
Το ΠΑΣΟΚ κρατά το όπλο της πρότασης μομφής για μεταγενέστερη στιγμή, όταν θα εκτιμήσει ότι υπάρχει μεγαλύτερη πολιτική φθορά. Όμως όσο δεν παρουσιάζει συνεκτικό κυβερνητικό σχέδιο για οικονομία, θεσμούς και κοινωνική πολιτική, δύσκολα θα μετατρέψει τη δυσαρέσκεια σε πλειοψηφικό ρεύμα.
Το «όχι» Καραμανλή και οι ισορροπίες στη ΝΔ
Το ενδιαφέρον στρέφεται και στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με το «όχι» του Κώστα Καραμανλή στην παρουσία του στο συνέδριο να προκαλεί πολιτικά σχόλια. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει κρατήσει αποστάσεις από πολλές κυβερνητικές επιλογές, ενώ η σχέση του με το σημερινό Μέγαρο Μαξίμου παραμένει ψυχρή.
Ωστόσο, η απουσία του δεν αλλάζει άμεσα τους συσχετισμούς. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει ο βασικός πόλος σταθερότητας, με κυβερνητική εμπειρία, σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό και ισχυρό μηχανισμό. Το συνέδριο θα επιχειρήσει να στείλει μήνυμα ενότητας, ανανέωσης και προγραμματικής συνέχειας.
Η Ευρώπη και η δημοσιονομική πίεση
Το μεγάλο άγχος της κυβέρνησης είναι η διάρκεια των διεθνών κρίσεων. Ο πόλεμος, οι ενεργειακές αναταράξεις και η αβεβαιότητα στις αγορές δυσκολεύουν κάθε σχεδιασμό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπήπαραμένει επιφυλακτική σε δημοσιονομικές χαλαρώσεις, ενώ οι βόρειες χώρες δεν θέλουν άνοιγμα νέου κύκλου δαπανών.
Άρα, η κυβέρνηση καλείται να κινηθεί σε λεπτή γραμμή: να στηρίξει την κοινωνία χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική αξιοπιστία της χώρας. Αυτό είναι και το βασικό πολιτικό στοίχημα Μητσοτάκη.
Η κάλπη θα κριθεί στην καθημερινότητα
Τελικά, η πολιτική εξίσωση είναι καθαρή. Η κυβέρνηση δεν κινδυνεύει τόσο από την αντιπολίτευση όσο από την ακρίβεια. Αν καταφέρει να δείξει χειροπιαστή βελτίωση στα εισοδήματα, θα πάει στις εκλογές με ισχυρό αφήγημα σταθερότητας. Αν η πίεση στην τσέπη συνεχιστεί, η φθορά θα μεγαλώσει.
Το σύνθημα παραμένει επίκαιρο: είναι η οικονομία. Και στην Ελλάδα του 2026, η οικονομία σημαίνει μισθός, σύνταξη, σούπερ μάρκετ, ρεύμα και ενοίκιο.
