Θεόφιλος. Προκόπιος, Προκόπης, Προκοπία.
8 Ιουλίου: Άγιος Προκόπιος ο Μεγαλομάρτυς – Ο Άγιος Προκόπιος, έζησε και μεγάλωσε στην Ιερουσαλήμ τα χρόνια που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Διοκλητιανός (290 μ.Χ.).

Ο πατέρας του, ο Χριστοφόρος, ήταν ευσεβής άνθρωπος, σε αντίθεση με την μητέρα του, την Θεοδοσία (βλέπε ίδια ημέρα), που πίστευε στα είδωλα.

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ ΕΔΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του τον πήγε στον αυτοκράτορα, ο οποίος τον έκανε ηγεμόνα της πόλης των Αλεξανδρέων και του έδωσε εντολή να καταδιώκει και να βασανίζει τους χριστιανούς. Έτσι ο Προκόπιος ξεκίνησε για την Αλεξάνδρεια.

Κατά την πορεία του όμως, ξαφνικά άρχισαν να πέφτουν αστραπές και βροντές και ταυτόχρονα άκουσε φωνή να τον καλεί με το όνομά του, που τον απειλούσε με θάνατο επειδή θα κατεδίωκε τους χριστιανούς και ταυτόχρονα και τον Αληθινό Θεό.

Μετά από αυτό το γεγονός ο Προκόπιος παρακάλεσε Εκείνον που του μιλούσε να του φανερωθεί περισσότερο για να δει ποίος είναι. Τότε εμφανίστηκε μπροστά του ένας Σταυρός από κρύσταλλο και ακούστηκε μία φωνή να του λέει: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Ἐσταυρωμένος Υἱὸς τοῦ Θεοῦ». Μετά από αυτό το θαύμα πίστευσε και έγινε χριστιανός.

Λίγο αργότερα επιστρέφοντας από νικηφόρα αποστολή, η μητέρα του προσπάθησε να τον πείσει να θυσιάσει στα είδωλα. Κατάλαβε όμως ότι είχε γίνει χριστιανός και τον πρόδωσε στον αυτοκράτορα. Εκείνος διέταξε τον ηγεμόνα της Καισάρειας Ουλκίο να τον ανακρίνει. Αυτός τον χτύπησε πολύ μέχρι λιποθυμίας και μετά τον έκλεισε στην φυλακή. Με την χάρη του Κυρίου όμως οι πληγές επουλώθηκαν και απελευθερώθηκε από τα δεσμά.

Στη συνέχεια οδηγήθηκε στον ναό των ειδώλων όπου με την προσευχή του κατάφερε και συνέτριψε τα είδωλα. Το θαύμα αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πιστεύσουν σ’ αυτόν πολλοί ανάμεσα τους και η μητέρα του. Αμέσως δόθηκε εντολή να αποκεφαλιστούν όλοι όσοι είχαν πιστεύσει. Μετά από αυτό, δόθηκε εντολή να γίνουν φρικτά βασανιστήρια στον Προκόπιο. Ο Άγιος υπέμενε με πάρα πολύ μεγάλη καρτερία όλα αυτό και μάλιστα κατάφερνε να τα ξεπερνά με την βοήθεια του Θεού. Τέλος δόθηκε εντολή να τον αποκεφαλίσουν και έτσι παρέλαβε το στεφάνι της αιωνίου ζωής.

Αξίζει να αναφέρουμε πως περιγράφει τον βίο του Αγίου ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης:

«O μέγας ούτος και περιβόητος εν μάρτυσι Προκόπιος, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού εν έτει σϟ΄ [290]. Eκατάγετο δε από την πόλιν Aιλίαν, ήγουν την Iερουσαλήμ, γεννηθείς από πατέρα μεν ευσεβή και Xριστιανόν, Xριστοφόρον ονόματι, από μητέρα δε ασεβή και τα είδωλα προσκυνούσαν, Θεοδοσίαν ονομαζομένην. Aφ’ ου λοιπόν ο πατήρ του Aγίου απέθανεν, έτρεφε τούτον η μήτηρ του με την ελληνικήν θρησκείαν. Όταν δε ο Άγιος έγινεν άνδρας εις την ηλικίαν, τότε επρόσφερεν αυτόν η μήτηρ του εις τον βασιλέα Διοκλητιανόν, ο οποίος τότε διέτριβεν εις την Aντιόχειαν, και παρακαλέσασα αυτόν και άσπρα πολλά δούσα, εκατάπεισε τον βασιλέα, και έκαμε τον υιόν της δούκα της Aλεξανδρείας. Eυθύς δε έδωκεν εις τον Προκόπιον ο βασιλεύς εντολάς, διά να διώκη και να τιμωρή τους Xριστιανούς. Kαι λοιπόν επήγαινε διά νυκτός ο Άγιος εις την Aλεξάνδρειαν, επειδή ήτον δύσκολος η εν ημέρα οδοιπορία, διά το υπερβολικόν καύμα οπού εις εκείνα τα μέρη γίνεται. Όταν δε έφθασεν έως τριάκοντα μίλια κοντά εις την πόλιν Aπάμειαν, ήτις ευρίσκεται εν τη Kοίλη Συρία και ονομάζεται υπό των Tούρκων Xαμάν, Mητρόπολις ούσα υπό τον Aντιοχείας, ακολουθούντων αυτώ και των δύω νουμέρων, ήτοι δύω αρχόντων αξιωματικών, τότε έγινε σεισμός και αστραπαί. Aκούει δε φωνήν, οπού ήλθεν από τον Oυρανόν καλούσα τούτον από το όνομά του Nεανίαν, (έτζι γαρ πρότερον ο Άγιος ωνομάζετο). Eκατηγόρει δε η θεία φωνή την στράταν, οπού εποίει, και εφοβέριζεν, ότι έχει να τον θανατώση, επειδή πηγαίνει να κάμη κατά των Xριστιανών πόλεμον. O δε Άγιος από την καλήν γνώμην της ψυχής του κινούμενος, ευθύς ωνόμασε Kύριον τον αυτόν καλέσαντα. Όθεν και ο Kύριος καθαρώτερον ενεφανίσθη εις αυτόν. Eφάνη γαρ αυτώ Σταυρός κρυστάλλινος εις το είδος, εκ δε του Σταυρού ευγήκε φωνή λέγουσα. Eγώ είμαι ο εσταυρωμένος Iησούς, ο του Θεού Yιός. Eκ της οπτασίας λοιπόν ταύτης οδηγηθείς ο Άγιος, εδιδάχθη όλον το της ενσάρκου οικονομίας μυστήριον, και βεβαίαν επίγνωσιν της πίστεως έλαβεν. Όθεν γυρίζωντας εις την Σκυθόπολιν την εν τη Kοίλη Συρία ευρισκομένην, ήτις πρότερον καλουμένη Nύσσα, ωνομάζεται υπό των Eβραίων Bεθοάν, τιμημένη με Mητροπολίτην υπό τον Iεροσολύμων· εις αυτήν λέγω ο Άγιος ευρισκόμενος, εκατασκεύασεν ένα Σταυρόν από χρυσάφι και ασήμι κατά τον τύπον, οπού του εφάνη. Eυθύς δε οπού ετελειώθη ο Σταυρός, εφάνησαν εις αυτόν τυπωμέναις τρεις εικόνες, έχουσαι γράμματα εβραϊκά, τα οποία εφανέροναν τίνος είναι αι εικόνες. Άνωθεν μεν γαρ εγράφετο Eμμανουήλ, από δε το ένα μέρος, εγράφετο Mιχαήλ, και από το άλλο μέρος, Γαβριήλ. Aσπασθείς ουν ο Προκόπιος και προσκυνήσας τον Σταυρόν και τας εν αυτώ αγίας εικόνας, εγύρισεν εις την Iερουσαλήμ. Kαι επειδή εκεί έκαμε νίκας και τρόπαια κατά των Σαρακηνών, οι οποίοι επολέμουν και εκούρσευον τα εκεί περίχωρα, διά τούτο επαρακινήθη από την μητέρα του να προσφέρη θυσίας εις τα είδωλα διά την νίκην. O δε Άγιος έλεγε, πως έκαμε την νίκην ταύτην με την δύναμιν του Xριστού. Όθεν εκ της αιτίας ταύτης εδιάβαλε τον Άγιον η μήτηρ του εις τον βασιλέα, ότι είναι Xριστιανός. O δε βασιλεύς επρόσταξε τον ηγεμόνα της εν Παλαιστίνη Kαισαρείας, Oύλκιον ονομαζόμενον, να κάμη την κατά του Aγίου εξέτασιν. Kαι λοιπόν επειδή ο Mάρτυς δεν επείσθη να θυσιάση εις τα είδωλα, διά τούτο εδάρθη δυνατά. Έπειτα ερρίφθη εις την φυλακήν, ώντας μισαποθαμένος. Eκεί δε εφάνη ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός, και λύσας από τα δεσμά τον πρώην Nεανίαν, μετωνόμασεν αυτόν Προκόπιον. Eφανέρονε δε το όνομα αυτό, πως έχει να προκόψη και να τελειώση εις το μαρτύριον. Kοντά δε εις αυτά, έβαλεν ο Kύριος και εις την καρδίαν του Aγίου ανδρίαν και θάρρος, διά να υπομείνη τας τιμωρίας οπού τον εφοβέριζαν. Έπειτα επήγαν οι Έλληνες τον Mάρτυρα μέσα εις τον ναόν των ειδώλων. Eκεί δε ευρισκόμενος, διά προσευχής του εσύντριψε τα είδωλα, τα οποία παραδόξως μεταβληθέντα εις νερόν, έξω της πόρτας εχύθησαν.

Tούτο το θαύμα βλέποντες οι στρατιώται των δύω νουμέρων, και οι δύω τριβούνοι, Nικόστρατος και Aντίοχος ονομαζόμενοι, επίστευσαν εις τον Xριστόν, και εβαπτίσθησαν από τον Eπίσκοπον Λεόντιον, οίτινες κατά προσταγήν του βασιλέως απεκεφαλίσθησαν, και έλαβον τους στεφάνους του μαρτυρίου. Eπιάσθησαν δε και δώδεκα γυναίκες συγκλητικαί μαζί με την Θεοδοσίαν την μητέρα του Aγίου, αι οποίαι επίστευσαν τω Xριστώ διά το ανωτέρω θαύμα. Όθεν αφ’ ου πρώτον αυτάς έδειραν άσπλαγχνα, έκοψαν τα βυζία των, και με σιδηράς μπάλλας πυρωμένας έκαυσαν τας μασχάλας των, τελευταίον δε τας απεκεφάλισαν, και ούτως έλαβον της αθλήσεως τους στεφάνους. Mετά ταύτα έγινεν άλλος ηγεμών Φλαβιανός ονόματι, ο οποίος έφερε τον Άγιον εις εξέτασιν, και επειδή ο Mάρτυς δεν επείσθη να αρνηθή τον Xριστόν, τούτου χάριν επρόσταξεν ένα υπηρέτην Aρχέλαον ονομαζόμενον, διά να τον κτυπήση με το σπαθί εις την κοιλίαν. Eυθύς δε οπού εκείνος εσήκωσε το χέρι κατά του Aγίου, έπεσε κατά γης και εξέψυξεν. Έπειτα τεντώσαντες τον Mάρτυρα με σχοινία, έδειραν αυτόν με ωμά νεύρα, και τον έκαυσαν με αναμμένα κάρβουνα. Eπάνω δε εις τα καημένα μέλη του έχυσαν ξύδι. Eίτα έβαλαν εις το χέρι του κάρβουνα με λιβάνι. O δε γενναίος του Kυρίου αγωνιστής, εβάστασεν ακίνητον το χέρι του, έως οπού κατεκάη όλον. Δεν εσκόρπισε γαρ το λιβάνι, ίνα μη με τον σκορπισμόν του φανή εις τους ασεβείς, ότι επρόσφερε θυσίαν εις τα είδωλα. Ύστερον δε από όλα, εκρέμασαν τον αθλητήν, και έδεσαν τας χείρας του. Mέλλωντας δε να έμβη μέσα εις ένα φούρνον αναμμένον, κατεψύχρανε τούτον με την σφραγίδα και τύπον του τιμίου Σταυρού. Tελευταίον δε λαμβάνει την διά ξίφους απόφασιν, και ούτως αποκεφαλισθείς, προς Kύριον εξεδήμησεν. Tελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον μαρτυρικόν αυτού Nαόν, τον ευρισκόμενον πλησίον της Xελώνης, και καλούμενον Kονδύλιον. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτού όρα εις την Kαλοκαιρινήν. O δε ελληνικός τούτου Bίος ευρίσκεται έν τε τη Mεγίστη Λαύρα, εν τη Iερά Mονή των Iβήρων, και εν άλλαις, ου η αρχή· «Διοκλητιανού και Mαξιμιανού την βασίλειον ιθυνόντων αρχήν».)»

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς τὴν εὐσέβειαν, κατηκολούθησας χαίρων ὥσπερ ὁ Παῦλος Χριστῷ, τῶν Μαρτύρων καλλονὴ Μάρτυς Προκόπιε, ὅθεν δυνάμει τοῦ Σταυροῦ, ἀριστεύσας εὐκλεῶς, κατήσχυνας τὸν Βελίαρ, οὐ τῆς κακίας ἄτρωτους, σῷζε τοὺς πόθω σὲ γεραίροντας.

1099: Χιλιάδες Χριστιανοί στρατιώτες βαδίζουν συντεταγμένα γύρω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ, στο πλαίσιο της Α’ Σταυροφορίας.

1497: Ο Πορτογάλος θαλασσοπόρος Βάσκο ντα Γκάμα αποπλέει από τη Λισαβόνα με προορισμό την Ινδία.

1821: Ο ελληνικός στόλος καταστρέφει οκτώ τουρκικά φορτηγά πλοία στον πορθμό Τσαγκλί μεταξύ Σάμου και μικρασιατικών ακτών.

1824: Ολιγάριθμοι Έλληνες υπό το Σκαλτσά τρέπουν σε φυγή, μετά 6ωρη μάχη, 6.000 Τούρκους στη θέση Μπινίτσα Λιδορικίου.

1889: Κυκλοφορεί για πρώτη φορά η Wall Street Journal.

1912: Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κερδίζει χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς, με επίδοση 3,37 μέτρα.

1921: Ο Ελληνικός Στρατός σημειώνει μεγάλη νίκη στο Εσκή Σεχήρ της Μικράς Ασίας και προελαύνει προς την Άγκυρα.

1962: Σφοδρή επίθεση του Γεώργιου Παπανδρέου κατά του βασιλιά Παύλου και της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων στο Αργοστόλι, όπου περιοδεύει. Επαναλαμβάνει την κατηγορία ότι ο βασιλιάς «κατέστη αρχηγός παρατάξεως», ενώ ζητεί και πάλι την κατάργηση των έκτακτων μέτρων.

1969: Θεμελιώνεται το Ωδείο Αθηνών.

1990: Η Γερμανία κατακτά το τρίτο της Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, νικώντας στη Ρώμη την Αργεντινή με 1-0.

1991: Τουλάχιστον 5.000 άνθρωποι εξαφανίζονται στο Περού, από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος μεταξύ στρατού και αριστερών ανταρτών, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία.

1993: Σε Δημοκρατία ανακηρύσσεται η ναυτική περιοχή του Βλαδιβοστόκ, στην ανατολική Ρωσία. Η απόφαση λαμβάνεται από το τοπικό Κοινοβούλιο και έχει ως στόχο τη μεγαλύτερη οικονομική ανεξαρτησία από τη Μόσχα.

1996: Στην Κύπρο, ακόμα και στα κατεχόμενα, όλα τα πολιτικά κόμματα καταδικάζουν τη δολοφονία του Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου Κουτλού Ανταλί.

1997: Συμφωνία για την προώθηση των διμερών τους σχέσεων υπογράφουν στη Μαδρίτη της Ισπανίας, ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο Πρόεδρος της Τουρκίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

2002: Ο Παναγιώτης Κράμπης καταδικάζεται σε δις ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο για την υπόθεση της απαγωγής και δολοφονίας του επιχειρηματία Γιώργου Νικολαΐδη και της φίλης του Σούλας Καλαθάκη, το Νοέμβριο του 1997.

2007: Η Boeing παρουσιάζει σε μια εντυπωσιακή τελετή το νέο της μοντέλο, «787».

2011: Το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς εκτοξεύεται για την τελευταία αποστολή του αμερικανικού προγράμματος διαστημικών λεωφορείων.

2012: Η κυβέρνηση Σαμαρά λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. «Υπέρ» ψηφίζουν 179 βουλευτές (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) και κατά 121 (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή).

2014: Το Ισραήλ εξαπολύει επίθεση εναντίον της Γάζας, μετά τη δολοφονία νεαρών Ισραηλινών.

Γεννήσεις
1621 – Ζαν ντε Λα Φονταίν, Γάλλος συγγραφέας

1831 – Τζον Στιθ Πέμπερτον, Αμερικανός χημικός, εφευρέτης της Coca-Cola

1839 – Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ, Αμερικανός βιομήχανος και φιλάνθρωπος

1851 – Άρθουρ Έβανς, Άγγλος αρχαιολόγος

1885 – Ερνστ Μπλοχ, Γερμανός φιλόσοφος

1906 – Φίλιπ Τζόνσον, Αμερικανός αρχιτέκτονας

1945 – Μισλέν Καλμί-Ρέι, Ελβετίδα πολιτικός

1958 – Κέβιν Μπέικον, Αμερικανός ηθοποιός

1958 – Τζίπι Λίβνι, Ισραηλινή πολιτικός

1968 – Μπίλι Κράνταπ, Αμερικανός ηθοποιός

1976 – Ταλάλ Ελ Καρκουρί, Μαροκινός ποδοσφαιριστής

1980 – Ρόμπι Κιν, Ιρλανδός ποδοσφαιριστής

Θάνατοι
810 – Πεπίνος, βασιλιάς της Ιταλίας

975 – Έντγκαρ Α’ ο Ειρηνικός, βασιλιάς της Αγγλίας

1538 – Ντιέγο ντε Αλμάγρο, Ισπανός εξερευνητής

1623 – Πάπας Γρηγόριος ΙΕ΄

1695 – Κρίστιαν Χόυχενς, Ολλανδός αστρονόμος

1822 – Πέρσι Σέλλεϋ, Άγγλος ποιητής

1895 – Γιόζεφ Λόσμιντ, Αυστριακός χημικός και φυσικός

1967 – Βίβιαν Λι, Βρετανίδα ηθοποιός

1987 – Χεράρδο Ντιέγο, Ισπανός ποιητής

1994 – Κιμ Ιλ Σουνγκ, Βορειοκορεάτης πολιτικός

1996 – Δημήτρης Κουκής, Έλληνας ηθοποιός

2012 – Έρνεστ Μποργκνάιν, Αμερικανός ηθοποιός