ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ 2026: Δύο διαφορετικοί δρόμοι μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικοί για ασφαλισμένους που βρίσκονται κοντά στη σύνταξη αλλά δεν έχουν ακόμη τον απαιτούμενο χρόνο: η αναγνώριση πλασματικών ετών και η προαιρετική συνέχιση της ασφάλισης.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Διαβάστε όλες τις ειδήσεις από το tilegrafimanews.gr
News: Πρόκειται για επιλογές που δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο και δεν συμφέρουν όλους. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ζητούν την ασφαλιστική τους εικόνα και να ελέγχουν τον χρόνο ασφάλισης μέσω του e-ΕΦΚΑ, πριν προχωρήσουν σε εξαγορές που μπορεί να κοστίσουν αρκετές χιλιάδες ευρώ.
Στο tilegrafimanews.gr εξειδικευμένα στελέχη του ασφαλιστικού χώρου επισημαίνουν ότι το μεγαλύτερο λάθος είναι η εξαγορά πλασματικών ετών χωρίς προηγούμενο υπολογισμό του πραγματικού οφέλους. Σε αρκετές περιπτώσεις η αναγνώριση μπορεί να επισπεύσει την έξοδο, ενώ σε άλλες δεν μεταβάλλει το όριο ηλικίας και απλώς αυξάνει το κόστος.
Πλασματικά έτη: Πιο ακριβά το 2026
Η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ ανέβασε το ελάχιστο κόστος αναγνώρισης πλασματικού χρόνου.
Για μισθωτό που υπολογίζει την εξαγορά με το ελάχιστο ποσό, η εισφορά αντιστοιχεί στο 20% των 920 ευρώ, δηλαδή στα 184 ευρώ για κάθε μήνα που αναγνωρίζεται.
Ένα πλήρες πλασματικό έτος κοστίζει έτσι 2.208 ευρώ.
Δύο χρόνια κοστίζουν 4.416 ευρώ, τρία χρόνια 6.624 ευρώ και πέντε χρόνια 11.040 ευρώ, πριν ληφθούν υπόψη τυχόν διαφορετικοί κανόνες ανά ασφαλιστική κατηγορία.
Στα πλασματικά χρόνια μπορούν, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, να ενταχθούν χρόνοι στρατιωτικής θητείας, σπουδών, τέκνων, ανεργίας, ασθένειας και άλλα διαστήματα που αναγνωρίζει η ασφαλιστική νομοθεσία.
Το κρίσιμο είναι ότι ο πλασματικός χρόνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος είτε για αύξηση του συνολικού ασφαλιστικού χρόνου.
Προαιρετική ασφάλιση: Η δεύτερη λύση
Υπάρχουν όμως ασφαλισμένοι για τους οποίους τα πλασματικά χρόνια δεν επαρκούν.
Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει η δυνατότητα της προαιρετικής ασφάλισης.
Ο ασφαλισμένος συνεχίζει ουσιαστικά να καταβάλλει εισφορές, παρότι δεν εργάζεται, ώστε να συμπληρώσει τον χρόνο που του λείπει.
Ο Ελεύθερος Τύπος έχει καταγράψει ότι η προαιρετική ασφάλιση μπορεί να αποτελέσει διέξοδο ειδικά για όσους χρειάζονται επιπλέον πραγματικό χρόνο προκειμένου να συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις πλήρους συνταξιοδότησης.
Η λύση αυτή, όμως, πρέπει να συγκρίνεται οικονομικά με την εξαγορά πλασματικού χρόνου.
Πότε συμφέρει η εξαγορά
Η απάντηση δεν είναι ίδια για όλους.
Αν κάποιος χρειάζεται μόνο 12 ή 18 μήνες για να κλειδώσει δικαίωμα, η αναγνώριση μπορεί να αποδειχθεί οικονομικά λογική.
Αν, όμως, απαιτούνται έξι ή επτά χρόνια και η εξαγορά δεν αλλάζει ουσιαστικά την ηλικία εξόδου, το κόστος μπορεί να είναι δυσανάλογο.
Παράλληλα, πρέπει να υπολογιστεί πόσο νωρίτερα θα αρχίσει να καταβάλλεται η σύνταξη.
9 νέα αναλυτικά παραδείγματα
- Ασφαλισμένος που χρειάζεται 12 μήνες
Με ελάχιστο κόστος 184 ευρώ τον μήνα, ένα πλασματικό έτος κοστίζει 2.208 ευρώ.
Αν η αναγνώριση τού επιτρέπει να αποχωρήσει έναν χρόνο νωρίτερα, πρέπει να συγκρίνει το κόστος με τις 12 συντάξεις που θα αρχίσει να λαμβάνει νωρίτερα.
- Δύο χρόνια πλασματικού χρόνου
Για 24 μήνες, το ελάχιστο κόστος φτάνει τα 4.416 ευρώ.
Σε κάποιον που έχει ήδη 38 έτη και χρειάζεται 40, η εξαγορά μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.
- Τρία χρόνια για συμπλήρωση 40ετίας
Τριετής αναγνώριση κοστίζει στο ελάχιστο περίπου 6.624 ευρώ.
Αν ο ασφαλισμένος βρίσκεται στα 62 και με την εξαγορά συμπληρώνει 40 χρόνια, η οικονομική αξία της αναγνώρισης μπορεί να είναι πολύ σημαντική.
- Τέσσερα χρόνια σπουδών
Η αναγνώριση 48 μηνών με την ελάχιστη βάση οδηγεί σε κόστος περίπου 8.832 ευρώ.
Δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει υποχρεωτικά να αναγνωριστούν και τα τέσσερα. Μπορεί να αρκούν δύο ή τρία.
- Πέντε χρόνια πλασματικού χρόνου
Το ελάχιστο συνολικό κόστος φτάνει περίπου τα 11.040 ευρώ.
Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται αναλυτικός υπολογισμός πριν ληφθεί απόφαση.
- Ασφαλισμένος με 39 χρόνια και 4 μήνες
Χρειάζεται μόλις οκτώ επιπλέον μήνες για 40ετία.
Με ελάχιστη βάση, το κόστος αναγνώρισης είναι περίπου 1.472 ευρώ, σημαντικά χαμηλότερο από την εξαγορά ολόκληρου έτους.
- Ασφαλισμένος που δεν έχει διαθέσιμους πλασματικούς χρόνους
Αν του λείπουν 18 μήνες πραγματικής ασφάλισης, μπορεί να εξετάσει την προαιρετική συνέχιση.
Εδώ δεν «αγοράζει» παρελθόντα χρόνο, αλλά δημιουργεί νέο ασφαλιστικό χρόνο καταβάλλοντας εισφορές.
- Ασφαλισμένος με 37 χρόνια στα 62
Αν δικαιούται να αναγνωρίσει τρία χρόνια, μπορεί να φτάσει τα 40 και να εξετάσει πλήρη σύνταξη στα 62 αντί να περιμένει το γενικό όριο των 67.
- Εργαζόμενος που αναγνωρίζει χρόνο χωρίς να τον χρειάζεται
Αν έχει ήδη θεμελιωμένο δικαίωμα και η εξαγορά δεν αλλάζει ούτε την ημερομηνία συνταξιοδότησης ούτε αισθητά το ποσό, μπορεί να πληρώσει χιλιάδες ευρώ χωρίς αντίστοιχη απόδοση.
Καμία γενική αύξηση ορίων το 2027
Ένα ακόμη σημαντικό δεδομένο είναι ότι δεν προβλέπεται γενική αύξηση των ορίων ηλικίας το 2027.
Με βάση τις μέχρι τώρα επίσημες τοποθετήσεις, η επόμενη ουσιαστική επανεξέταση συνδέεται με τα στοιχεία του προσδόκιμου ζωής και μετατίθεται μετά το 2030.
Αυτό δίνει χρόνο στους ασφαλισμένους να σχεδιάσουν την έξοδό τους χωρίς τον φόβο ότι από την 1η Ιανουαρίου 2027 θα βρεθούν αιφνιδίως αντιμέτωποι με νέο γενικό ηλικιακό όριο.
Το κρίσιμο, επομένως, δεν είναι να αγοράσει κανείς όσο περισσότερο πλασματικό χρόνο μπορεί. Είναι να αγοράσει ακριβώς όσο χρόνο χρειάζεται για να κλειδώσει την καλύτερη δυνατή συνταξιοδοτική επιλογή.
