του Γιώργου Θεοχάρη
Ο Συριακός Στρατός σε συνεργασία με τις συμμαχικές δυνάμεις του και με την βοήθεια και κάλυψη της ρωσικής αεροπορίας απελευθέρωσε την ιστορική πόλη της Παλμύρας, έναν από τους πιο σημαντικούς τόπους αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος στον κόσμο.
O αρχαιολογικός χώρος του αρχαίου αμφιθεάτρου, που είχε γίνει τόπος μαρτυρίου πολλών Σύριων στρατιωτών, έγινε ξανά τόπος θριάμβου και ελπίδας στην μάχη κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας.
Όμως, πέρα από την πολιτιστική της σημασία, στην οποία κυρίως επικεντρώνουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο τόπος της Παλμύρας έχει και τεράστια στρατηγική σημασία για τον πόλεμο εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.
Η Παλμύρα ανοίγει τον δρόμο για τα δύο μεγάλα προπύργια του Ισλαμικού Κράτους στην ανατολική Συρία, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της είναι έρημος, και συγκεκριμένα την Ντέιρ-εζ-Ζόρ και την «πρωτεύουσα» των τζιχαντιστών Ράκκα. Η Παλμύρα απέχει από την Ντέιρ-εζ-Ζόρ μόνο 50 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, ως πιθανότερος στόχος του Συριακού Στρατού θεωρείται η Ντέιρ-εζ-Ζόρ, η οποία είναι η έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας.
Η πόλη αυτή, ήδη από την αρχή του εμφυλίου πολέμου, έγινε κέντρο σφοδρών ενόπλων συγκρούσεων μεταξύ του κυβερνητικού στρατού και των ανταρτών, κυρίως του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ-Νούσρα.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2014, το μνημειακό συγκρότημα για την αρμενική γενοκτονία, που υπήρχε στην πόλη, ανατινάχθηκε από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους οι οποίοι στο παρελθόν ήταν μέλη του υποστηριζόμενου από την Τουρκική Κυβέρνηση τζιχαντιστικού Μετώπου Αλ-Νούσρα.
Η περιοχή της Ντέιρ-εζ-Ζορ είναι μέχρι σήμερα ένα από τα λίγα εναπομείναντα προπύργια της κυβέρνηση της Συρίας στην ανατολική Συρία. Τον Μάιο του 2015, οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον της, καταλαμβάνοντας την Παλμύρα και πετυχαίνοντας έτσι να αποκόψουν την οδό τροφοδοσίας της Ντέιρ-εζ-Ζορ. Η πόλη από τότε βρίσκεται ουσιαστικά σε πολιορκία από το Ισλαμικό Κράτος, καθώς οι αναγκαίες προμήθειες αποστέλλονται μόνο με μεταγωγικά ελικόπτερα. Το Ισλαμικό Κράτος αποπειράθηκε να σταματήσει την διανομή προμηθειών, με καθημερινές επιθέσεις στην αεροπορική βάση της Ντέιρ-εζ-Ζορ. Ωστόσο, όλες οι προσπάθειές των τζιχαντιστών απέτυχαν, λόγω της παρουσίας εκεί καλά εκπαιδευμένων επίλεκτων κυβερνητικών δυνάμεων υπό τον Ταξίαρχο Ισσάμ Ζαχρεντίν.
Περισσότεροι από 100.000 πολιορκούμενοι κάτοικοι της πόλης παραμένουν μέχρι σήμερα φτωχοί και άνεργοι λόγω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων.
Από τον Ιανουάριο του 2016 η Ρωσία διένειμε με αλεξίπτωτα, μέσω Συριακών μεταγωγικών αεροπλάνων, 22 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας στην πολιορκούμενη πόλη.
Στις 17 Ιανουαρίου 2016 οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους πραγματοποίησαν σφαγή του άμαχου πληθυσμού της πόλης, απαγάγοντας επίσης 400 αμάχους κατά τη διάρκεια της αιματηρής επίθεσής τους.
Με βάση τα δεδομένα αυτά θεωρείται πιθανότερο ότι η λύση της πολιορκίας της Ντέιρ-εζ-Ζόρ θα αποτελέσει τον πρώτο στόχο του κυβερνητικού στρατού στις επόμενες επιχειρήσεις του, καθώς στην πόλη διαβιεί σημαντικός πληθυσμός κατοίκων, που παραμένουν πιστοί στην Κυβέρνηση. Η αποκατάσταση της επικοινωνίας με την Παλμύρα προσφέρει τις πλέον ευνοϊκές προϋποθέσεις για την επιτυχία αυτής της επιχείρησης, ενώ η παρουσία στην πόλη επίλεκτων μονάδων του στρατού αυξάνει σημαντικά την δυνατότητα επιτυχίας της επιχείρησης, καθώς δημιουργεί τις προϋποθέσεις για περικύκλωση των τζιχαντιστών.
Μετά την πτώση της Ντέιρ-εζ-Ζόρ, πλέον η μόνη διέξοδος διαφυγής των τζιχαντιστών θα είναι προς την Ράκκα προς τα βορειοδυτικά, η πτώση της οποίας θα είναι θέμα χρόνου.
Δεν αποκλείεται βέβαια οι δυνάμεις του Συριακού Στρατού να προσπαθήσουν να κόψουν στην μέση την επικοινωνία των δύο πόλεων, προκειμένου να περικυκλώσουν τους τζιχαντιστές.
Πάντως, όλα δείχνουν ότι το μέλλον δεν προμηνύεται καθόλου ευνοϊκό για τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους.
Τελικά ο Συριακός Στρατός, με την ρωσική υποστήριξη, έχει αποδειχθεί πολύ πιο αποτελεσματικός στον πόλεμο κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας από τις δυτικές χώρες και τους συνασπισμούς τους.
Απέδειξε ότι η τρομοκρατία δεν αντιμετωπίζεται με λουλούδια και πολύχρωμα φώτα, αλλά με αιματηρές θυσίες, όπως του Ρώσσου κομάντο που σκοτώθηκε στην Παλμύρα καθοδηγώντας τα ρωσικά μαχητικά, και των 73 άλλων νέων παιδιών, χριστιανών και αλεβήδων, που έδωσαν το αίμα τους, υπερασπιζόμενοι την πατρίδα τους από αυτούς που τους αρνούνται το δικαίωμα να διατηρήσουν την ιδιαίτερη ταυτότητά τους.
