Τραμπ: Οι δημόσιες διαφωνίες για το Ιράν, οι πιέσεις για την τιμή του ντίζελ και οι κινήσεις υποψηφίων στις πολιτείες αποκαλύπτουν την εκλογική ανησυχία στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Η συνοχή του θα δοκιμαστεί τους επόμενους μήνες.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης – tilegrafimanews
Οι Ρεπουμπλικανοί μπαίνουν στην τελική ευθεία για τις ενδιάμεσες εκλογές με ένα δύσκολο ερώτημα: πώς θα υπερασπιστούν τον απολογισμό του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ σε αρκετές περιφέρειες οι ψηφοφόροι διαμαρτύρονται για το κόστος ζωής και την αμερικανική εμπλοκή στο Ιράν; Η απάντηση που δίνουν ορισμένοι υποψήφιοι γίνεται ολοένα πιο ορατή. Επιλέγουν να διαφωνούν δημόσια με συγκεκριμένες αποφάσεις του προέδρου, χωρίς να διακόπτουν τη σχέση τους με το κόμμα και τη βάση του.
Η τιμή του ντίζελ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αγρότες και μεταφορείς πληρώνουν ακριβότερα καύσιμα, ενώ το κόστος μεταφέρεται στην παραγωγή και στις παραδόσεις προϊόντων. Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες ζήτησαν περιορισμούς στις εξαγωγές ντίζελ, πιέζοντας τον Λευκό Οίκο να δείξει ότι αντιλαμβάνεται την πίεση στις τοπικές οικονομίες. Η συζήτηση απέκτησε εκλογικό βάρος κυρίως σε πολιτείες όπου η αγροτική παραγωγή και οι οδικές μεταφορές καθορίζουν το εισόδημα χιλιάδων οικογενειών.
Ο ενεργειακός σύμβουλος του Τραμπ, Τζάροντ Έιγκεν, αναγνώρισε ότι η προσιτή τιμή των καυσίμων παραμένει κορυφαία προτεραιότητα για τον πρόεδρο. Συνέδεσε, ωστόσο, την άνοδο των τιμών και με τα περιορισμένα περιθώρια διύλισης. Η εξήγηση αυτή δεν λύνει το πολιτικό πρόβλημα των Ρεπουμπλικανών υποψηφίων: στην κάλπη, ο οδηγός και ο αγρότης αξιολογούν πρώτα το ποσό που πληρώνουν.
Το Ιράν διχάζει την κοινοβουλευτική ομάδα
Ακόμη πιο δύσκολη είναι η συζήτηση για τον πόλεμο με το Ιράν. Η αμερικανική στρατιωτική δράση έχει επαναφέρει στο Κογκρέσο το ερώτημα ποιος αποφασίζει τη συνέχιση των επιχειρήσεων και με ποια όρια. Οι ψηφοφορίες για τις πολεμικές εξουσίες δίνουν στους βουλευτές την ευκαιρία να καταγράψουν θεσμική διαφωνία, αλλά τους αναγκάζουν ταυτόχρονα να πάρουν θέση σε ένα θέμα που αγγίζει την εθνική ασφάλεια.
Για όσους διεκδικούν την επανεκλογή τους σε αμφίρροπες περιφέρειες, η στάση αυτή έχει ιδιαίτερο ρίσκο. Πρέπει να απαντήσουν σε ψηφοφόρους που ανησυχούν για μια παρατεταμένη σύγκρουση, χωρίς να εμφανιστούν αδιάφοροι απέναντι στις απειλές που επικαλείται η κυβέρνηση. Στην ομιλία του στον ΟΗΕ, ο Τραμπ επέμεινε στη σκληρή γραμμή έναντι της Τεχεράνης, δείχνοντας ότι δεν σκοπεύει να προσαρμόσει την εξωτερική του πολιτική στις ανάγκες της προεκλογικής εκστρατείας.
Διαφωνίες και για την Κίνα
Οι αποστάσεις επεκτείνονται πέρα από την οικονομία και το Ιράν. Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ρότζερ Γουίκερ επέκρινε την επιλογή να υποδεχθεί ο Τραμπ τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ σε επίσημο δείπνο. Η παρέμβασή του εκφράζει την καχυποψία μιας πτέρυγας του κόμματος απέναντι στο Πεκίνο, ακόμη και όταν ο Λευκός Οίκος επιδιώκει απευθείας διπλωματική επαφή.
Παράλληλα, ο γερουσιαστής Τζον Κέρτις ζήτησε από την Επιτροπή Δικαιοσύνης να εξετάσει τις επιχειρηματικές σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, θέτοντας το ζήτημα της διαφάνειας για τις οικογένειες των προέδρων. Το αίτημα για έλεγχο δεν συνιστά διαπίστωση παράνομης πράξης. Δείχνει, όμως, ότι ακόμη και εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος υπάρχουν στελέχη που θεωρούν αναγκαία τη δημόσια λογοδοσία.
Κάθε περιφέρεια μετρά διαφορετικά τον κίνδυνο
Η εικόνα από τις προεκλογικές εκστρατείες είναι ανομοιόμορφη. Κάποιοι υποψήφιοι εξακολουθούν να προβάλλουν τη στενή σχέση τους με τον Τραμπ. Άλλοι προτιμούν να μιλούν περισσότερο για τοπικά προβλήματα, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που επικρίνουν συγκεκριμένες επιλογές του σε ζητήματα όπως η μετανάστευση. Αυτές οι κινήσεις δεν συγκροτούν, έως τώρα, οργανωμένη εσωκομματική εξέγερση. Αποτυπώνουν διαφορετικές ανάγκες σε διαφορετικές πολιτείες.
Η πολιτική ανάγνωση των εξελίξεων από την Αθήνα, για το tilegrafimanews.gr εστιάζει ακριβώς σε αυτή τη γεωγραφία της εκλογικής πίεσης. Ένας Ρεπουμπλικανός μπορεί να χρειάζεται την υποστήριξη του Τραμπ για να κινητοποιήσει τη βάση του και, την ίδια στιγμή, να χρειάζεται απόσταση από μια κυβερνητική απόφαση για να πείσει αναποφάσιστους ψηφοφόρους. Όσο αυξάνεται το οικονομικό κόστος του πολέμου, τόσο δυσκολότερη γίνεται αυτή η ισορροπία.
Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν οι επιμέρους διαφωνίες θα περιοριστούν σε προεκλογικές δηλώσεις ή θα μετατραπούν σε κοινοβουλευτικές ψήφους με πραγματικό αποτέλεσμα. Για τον Τραμπ, το διακύβευμα είναι η δυνατότητα να διατηρήσει συμμάχους στο Κογκρέσο. Για τους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους, είναι η δυνατότητα να κερδίσουν στις δικές τους περιφέρειες, ακόμη και όταν διαφωνούν με τον πρόεδρό τους.
