Η επιστροφή του Τσίπρα στο προσκήνιο μέσω του βιβλίου του “Ιθάκη”, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει καλύτερο… disaster story για τον ίδιο και την Αριστερά!
Η επιλογή του τίτλου είναι πέρα για πέρα άστοχη για τον αγεωγράφητο Τσίπρα, που… μετέφερε την πρωτεύουσα της Λετονίας, Ρίγα, στην Εσθονία! Καλά είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ότι αυτή η αναφορά αποτελεί την καλύτερη απόδειξη, ότι συγγραφέας του βιβλίου είναι ο ίδιος ο Τσίπρας!
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Ας παρακάμψουμε αυτό το… λαθάκι και ας πάμε στο “ψητό”. Όπως γράφαμε και χθες, αποτελεί στρατηγικό λάθος για τον Τσίπρα “να δίνει” στεγνά πρώην συνεργάτες και υπουργούς του, λες και αυτοί έκαναν του κεφαλιού τους και αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο… Χατζηπετρής! Η αντίδραση τους είναι η αναμενόμενη και προφανώς εκθέτει τον “άχαστο”.
Ο Τσίπρας επιχειρεί να απαρνηθεί το πολιτικό συνονθύλευμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίος όμως, δημιούργησε ο ίδιος. Όλοι οι γραφικοί τύποι που είχε δίπλα του, ήταν δικές του επιλογές, οπότε η ευθύνη είναι δική του. Η προσπάθεια πολιτικής αυτο-προστασίας του πέφτει στο κενό, καθώς η “Ιθάκη” εξελίσσεται σε… Βατερλό! Αυτός μάλλον είναι ο καλύτερος τίτλος που θα ταίριαζε στο… πόνημα των 700 σελίδων. Έφτασε να εμπλέξει μέχρι και νεκρούς για να ρίξει γέφυρες στους ψηφοφόρους και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Γράφει ότι πρότεινε στη Φώφη Γεννηματά να συνεργαστούν, αλλά η αείμνηστη αρχηγός του κόμματος αρνήθηκε. Γι αυτό και κατέφυγε στον Ναπολέοντα… Καμμένο, με τον οποίο, θα άλλαζαν την Ευρώπη, θα έσκιζαν τα μνημόνια και θα έκαναν τη Μέρκελ να… αυτοπυρπολείται κάτω από την Πύλη του Βραδεμβούργου!
Η παραίτηση του Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα με την προοπτική της επιστροφής στις εκλογές του 2027, αλλά και η σιωπή του μετά την ήττα του 2023, μπορεί να ήταν αρκετά για να τον φέρουν στη δεύτερη θέση. Καλύτερα να είναι εξαφανισμένος και να βάλει… τσιρότο στο στόμα. Κερδισμένος θα βγει! Όμως, η γελοιοποίηση μέσω… Ιθάκης, κρατάει ως φαβορί στο παιχνίδι της δεύτερης θέσης, τον Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ.
Ο Τσίπρας με την “Ιθάκη” γελοιοποιήθηκε, αλλά παράλληλα πίκρανε και όσους περίμεναν μια δυναμική επιστροφή του, καθώς επί της ουσίας, “υποχρεώνει” το ΠΑΣΟΚ να του αρνηθεί οποιαδήποτε μελλοντική συνεργασία. Όποιο όνομα και να δώσει στο κόμμα που θέλει να ηγείται, όποιους και να αφήσει εκτός από τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί να πετύχει σχεδόν τίποτα. Οι λέξεις “Τσίπρας” και “ΣΥΡΙΖΑ” είναι πέρα για πέρα τοξικές και ο κόσμος αυτό δεν πρόκειται να το ξεχάσει…
Η αποκάλυψη κάποιων κρίσιμων λεπτομερειών για πρώην συνεργάτες του στην κυβέρνηση του 2015, εκθέτουν τον ίδιο και λιγότερο αυτούς. Οι επιλογές των Κωνσταντοπούλου, Βαρουφάκη, Λαφαζάνη, Πολάκη και πολλών άλλων, δεν “σβήνουν” με τίποτα την ευθύνη που είχε. Δίνει την εντύπωση ότι τους εκμεταλλεύτηκε για να κάνει τη δουλειά του, έστησε ένα αρχηγικό κόμμα και όταν έφαγε “ξύλο” από τον Μητσοτάκη στην κάλπη, είπε να τους “δώσει” για να επιβιώσει. Ποτέ δεν φταίει ο αρχηγός Τσίπρας, αλλά όλοι οι άλλοι. Είναι μια αντίληψη, που στην… καλύτερη περίπτωση χαρακτηρίζεται ως αηδία!
Η Αριστερά έχει παράδοση διασπάσεων, αλλά και παράδοση “αλληλοκαρφωμάτων”. Όλη αυτή η… οπισθοδρομική “κομπανία” που κυβέρνησε τη χώρα την περίοδο 2015-2019 θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης. Από πραγματική τύχη αποφύγαμε νέες εθνικές τραγωδίες. Όλοι αυτοί θα έπρεπε να είναι εκτός πολιτικής σκηνής, αλλά αυτό είναι ευθύνη του ελληνικού λαού, ο οποίος, προς το παρόν διατηρεί “ζωντανούς” αυτούς που κανονικά θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί.
Η “Ιθάκη” δεν είναι τίποτα περισσότερο από τα αποκαλυπτήρια του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Ψέμα, τυχοδιωκτισμός, κυνισμός, υπεροψία, αλαζονεία και τίποτα περισσότερο. Αυτά τα πολιτικά “ζόμπι” δεν εξυπηρετούν κανέναν από τους στρατηγικούς στόχους της χώρας, τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον. Ωστόσο, πρέπει να εκτιμήσουμε… δεόντως την ύπαρξη τους, γιατί όλοι μαζί αποτελούν τους καλύτερους “χορηγούς” του Μητσοτάκη, της Νέας Δημοκρατίας και της πολιτικής σταθερότητας της χώρας.
Η “Οδύσσεια” που πέρασε η χώρα στα χέρια αυτού του αριστερού τσίρκου και του “ψεκασμένου” Καμμένου, πρέπει να αποτελέσει case study για την πολιτική επιστήμη, αλλά και παράδειγμα προς αποφυγή για όλους τους Έλληνες. Η “Ιθάκη” του Τσίπρα είναι ένα “Βατερλό” για τον ίδιο, αλλά ταυτόχρονα, μια χρυσή ευκαιρία για να μαθαίνουμε από τα… εγκλήματα του παρελθόντος, για να μην τα επαναλάβουμε στο μέλλον. Με τον Μητσοτάκη από τη μία και το… χάος από την άλλη, η “Ιθάκη” του Τσίπρα, μοιάζει ως αποκλειστική σύμβαση “χρυσής χορηγίας” προς τον σημερινό πρωθυπουργό και το κόμμα του. καθώς και την πολιτική σταθερότητα του τόπου. Ελπίζουμε ότι η μόνη συνεισφορά του Τσίπρα στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, εξαντλείται στην… ψυχαγωγία μας!
