Η Ελλάδα από παρίας της Ευρώπης στην οικονομία αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα success stories του πλανήτη, ενώ ταυτόχρονα έχει εξελιχθεί και σε συν-διαμορφωτή των γεωπολιτικών εξελίξεων
Η δημοσιονομική εξυγίανση και το “θαύμα” στην οικονομία συνοδεύονται από κορυφαία επιτεύγματα στον τομέα της άμυνας, αλλά και στην εξωτερική πολιτική, τα οποία, δύσκολα μπορούν να βρουν αντίστοιχο προηγούμενο.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Η μεγάλη ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων της χώρας έχει γίνει και γίνεται μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής προσαρμογής, συνεχούς στήριξης της κοινωνίας και αλλεπάλληλων διεθνών κρίσεων. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η κήρυξη πολέμου από το Ισραήλ κατά της Χαμάς το 2023, η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο από τον περασμένο Φεβρουάριο και το διαρκές… τσίγκλισμα της Τουρκίας στη χώρα μας, συνθέτουν ένα σκηνικού που μόνο σε προσομοίωση με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο προσιδιάζει.
Με βάση τα παραπάνω, σε μια άλλη χώρα, η κυβέρνηση που θα πετύχαινε τόσα πολλά, θα έπαιρνε τουλάχιστον… 50%, αλλά, πάντα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι μιλάμε για την Ελλάδα! Το δόγμα της “ισχυρής Ελλάδας” έλαβε σάρκα και οστά κατά την επταετή -μέχρι στιγμής- διακυβέρνηση της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το στοιχείο αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να… πικράνει τα εγχώρια κόμματα της αντιπολίτευσης, τους αντι-ευρωπαίους, αλλά και τους εχθρούς του έθνους.
Η περίοδος που διανύουμε θα καταγραφεί ιστορικά ως η περίοδος της ριζικής αναδιαμόρφωσης της γεωπολιτικής ισχύος της Ελλάδας. Μετά από μια μακρά περίοδο εσωστρέφειας και αμυντικής καθίζησης λόγω της οικονομικής κρίσης, η Αθήνα εφαρμόζει μια τακτική εμπροσθοβαρούς διπλωματίας και σαρωτικού εξοπλισμού των ενόπλων δυνάμεων, το οποίο δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, τουλάχιστον στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας.
Από την κρίση του Έβρου και το θερμό καλοκαίρι του 2020 έως την πρόσφατη ενεργοποίηση του ελληνικού “Iron Dome” (“Ασπίδα του Αχιλλέα”) το 2026, η χώρα έχει μετατραπεί από έναν παθητικό παρατηρητή των εξελίξεων σε έναν ισχυρό, αυτόνομο γεωπολιτικό πόλο στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Αυτή η πορεία πέρασε μέσα από το μεθοδικό “χτίσιμο” ισχυρών συμμαχιών, με “όπλα” την αξιοπιστία και τη σοβαρότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Αντιθέτως, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπόρεσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, απείχαν από τη διαδικασία συναίνεσης στη λήψη καίριων αποφάσεων της κυβέρνησης και δεν βοήθησαν σε καμία περίπτωση τα εθνικά συμφέροντα. Αυτό προκύπτει ως μια αντικειμενική προσέγγιση των πραγμάτων, η οποία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, αλλά ταυτόχρονα, είναι αρκετή για να μας γεμίσει με… θλίψη. Η ιστορία θα γράψει ότι η προσπάθεια συνολικής ανόρθωσης της χώρας κατά την τελευταία επταετία ήταν καθαρά έργο της σημερινής κυβέρνησης. Αυτό δεν αποτελεί θεωρητική συζήτηση, αλλά ούτε και κομματική αβάντα…
Η ισχυρή άμυνα αλλάζει… συγκλονιστικά τα δεδομένα!
Στον τομέα της εθνικής άμυνας, η επταετία… plus από τον Ιούλιο του 2019 έως σήμερα, χαρακτηρίζεται από την υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων-μαμούθ, τα οποία άλλαξαν πλήρως τις ισορροπίες αποτροπής στο Αιγαίο.
Αναλυτικά, τα 10 κορυφαία επιτεύγματα της σημερινής κυβέρνησης έχουν ως εξής:
Η απόκτηση των γαλλικών πολεμικών αεροσκαφών τύπου Rafale, βάζει την Ελλάδα στο κάδρο των αγορών μαχητικών 4ης-5ης γενιάς, αλλάζοντας τα δεδομένα της εναέριας υπεροχής μέσα σε χρόνο-ρεκόρ.
Το πρόγραμμα των φρεγατών FDI Belh@rra αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού εδώ και δεκαετίες, ενώ επιχειρησιακά τα νέα υπερ-όπλα στη θάλασσα θα “κουμπώνουν” με τα μαχητικά-“εξολοθρευτές” στον αέρα, αποτελώντας φόβητρο για όσους… τολμήσουν να δείξουν… απρεπή συμπεριφορά!
Η είσοδος της Ελλάδας στο πρόγραμμα των υπερσύγχρονων αμερικανικών μαχητικών 5ης γενιάς, F-35, θα επιβεβαιώσει την προσεχή τριετία την αεροπορική κυριαρχία της Ελλάδας για τις επόμενες δεκαετίες, προς μεγάλη απογοήτευση της Τουρκίας, η οποία, κάνει… ευχέλαια να μη συμβεί κάτι τέτοιο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η “Ασπίδα του Αχιλλέα”, με κόστος 3 δισ. ευρώ, θα δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο, ισραηλινού τύπου, αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό και αντι-drone θόλο, που θα καλύπτει την ελληνική επικράτεια μέχρι και το τελευταίο… εκατοστό.
Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του στόλου των F-16 στο επίπεδο “Viper” προχωρά με ταχύτατους ρυθμούς, μετατρέποντας τη ραχοκοκαλιά της Πολεμικής Αεροπορίας σε μια από τις πιο σύγχρονες στον κόσμο.
Η αναβάθμιση των φρεγατών ΜΕΚΟ, σηματοδοτεί την οριστική ενεργοποίηση του προγράμματος εκσυγχρονισμού μέσης ζωής των τεσσάρων φρεγατών που διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό της χώρας.
Η απόκτηση αεροσκαφών C-390 Millennium με ορίζοντα το 2027 “σφραγίζει” την ένταξη στο πρόγραμμα νέων υπερσύγχρονων μεταγωγικών διπλού ρόλου, δηλαδή μεταφοράς προσωπικού και ανεφοδιασμού.
Η επιχειρησιακή ενσωμάτωση των drones Heron και V-BAT ανεβάζει στα… ύψη την ικανότητα της χώρας για συνεχή και διαρκή επιτήρηση των συνόρων και του Αιγαίου, κόντρα στις προκλήσεις της Τουρκίας.
Η στρατηγική συμμετοχή της Ελλάδας σε προγράμματα εξειδικευμένων δορυφορικών δεδομένων για στρατιωτική χρήση, ανεβάζει το επίπεδο της χώρας στα… ύψη.
Η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό άνω του 25% στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα με την εξασφάλιση άνω των 700 εκατ. ευρώ στην εγχώρια παραγωγή, αποτελεί μια επιπλέον κίνηση με εξόχως θετικές οικονομικές, στρατιωτικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις.
Στρατηγικές συμμαχίες που “σκοτώνουν”!
Στη διπλωματική σκακιέρα, η Αθήνα εγκατέλειψε την πολιτική των “καλών προθέσεων” και επένδυσε σε αμοιβαίες αμυντικές συμφωνίες με ρήτρες στρατιωτικής συνδρομής, δημιουργώντας νέα δεδομένα στην περιοχή.
Ειδικότερα, τα 10 κορυφαία επιτεύγματα της εξωτερικής πολιτικής, που “σκοτώνουν”, είναι τα εξής:
Η Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία με ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης από τρίτη χώρα, ακόμη και αν αυτή ανήκει στο ΝΑΤΟ!
Η πενταετής αμυντική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η μετατροπή της Αλεξανδρούπολης σε στρατηγικό ενεργειακό και στρατιωτικό κόμβο των νατοϊκών δυνάμεων.
Η ιστορική ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη, η πρώτη Έλληνα Πρωθυπουργού στο αμερικανικό Κογκρέσο, όπου τέθηκαν ευθέως οι ελληνικές “κόκκινες” γραμμές έναντι του τουρκικού αναθεωρητισμού.
Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο αποτελεί την… αρχή για τη συνολική άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως αυτά απορρέουν από το Δίκαιο της Θάλασσας.
Η οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Ιταλία έδωσε τέλος σε εκκρεμότητες δεκαετιών, οδηγώντας σε επέκταση της ελληνικής επικράτειας.
Η συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο ισοδυναμεί με στρατηγικό ανάχωμα, καταργώντας στην πράξη το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η εμβάθυνση της στρατηγικής και στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, έχει οδηγήσει στη δημιουργία του Διεθνούς Εκπαιδευτικού Κέντρου Πτήσεων στην Καλαμάτα και στην προώθηση κοινών αμυντικών συστημάτων.
Το διπλωματικό άνοιγμα στις χώρες του Περσικού Κόλπου (Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), έχει επισφραγιστεί με την αποστολή ελληνικών συστοιχιών Patriot στην πρώτη και την υπογραφή αμυντικών συμφωνιών με τη δεύτερη, εντάσσοντας την Ελλάδα στην ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.
Η διαχείριση της κρίσης του Έβρου το 2020 και η αποτροπή ασύμμετρης απειλής στα σύνορα, αναγνωρίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως επίθεση κατά της Ευρώπης, αναβαθμίζοντας τον ρόλο της ακριτικής περιοχής σε “ευρωπαϊκή ασπίδα”.
Η εκλογή της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, μετά από μια απολύτως επιτυχή διπλωματική εκστρατεία, τοποθετεί τη χώρα μας στο ανώτατο κέντρο λήψης αποφάσεων.
Το αποτύπωμα της ισχυρής Ελλάδας και η απογοητευτική μικροψυχία της αντιπολίτευσης
Η τελευταία επταετία αποδεικνύει ότι η εξωτερική πολιτική και η άμυνα συμβαδίζουν με τη δημοσιονομική προσαρμογή και συνθέτουν το ελληνικό success story.
Η χώρα μας, δαπανώντας σταθερά το 2%-3% του ΑΕΠ της για την άμυνα, κατάφερε να μετατρέψει την οικονομική της ανάκαμψη σε γεωπολιτικό κεφάλαιο. Τα προαναφερόμενα ιστορικά επιτεύγματα έχουν δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα που θα αποφέρει έσοδα και υπεραξίες δισεκατομμυρίων ευρώ τα επόμενα χρόνια, μέσα σε συνθήκες ασφάλειας. Η Ελλάδα του 2026 δεν είναι πλέον η χώρα των μνημονίων και της διεθνούς απαξίωσης, αλλά ένας ισχυρός και ακλόνητος πυλώνας σταθερότητας, εξοπλισμένος με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και οχυρωμένος πίσω από τις ισχυρότερες διεθνείς συμμαχίες της σύγχρονης ιστορίας της.
Το πλέον… παράδοξο στην περίπτωση του ελληνικού success story είναι ότι κανένα κόμμα του ελληνικού κοινοβουλίου δεν έχει τα… κότσια να βγει και να πει ότι η Ελλάδα έχει γίνει πολύ μεγάλη. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και κάποια μεμονωμένα πρόσωπα, όπως ο Σαμαράς, δεν έχουν τη… λεβεντιά να βγουν και να αναγνωρίσουν ότι η Ελλάδα αποτελεί χώρα επιπέδου… Champions League και όχι τον φτωχό συγγενή που παλεύει για να παραμείνει στη Δ΄ Εθνική και να μην επιστρέψει στο τοπικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα σε συνθήκες διάλυσης!
Η στάση των κομμάτων δεν προκαλεί έκπληξη σε ένα μέσο άνθρωπο με στοιχειώδη δείκτη ευφυίας. Άλλωστε, αν ο Τσίπρας, ο Ανδρουλάκης, ο Σαμαράς και οι λοιποί αναγνώριζαν αυτές τις επιτυχίες για τη χώρα, θα ήταν σαν να στέλνουν μήνυμα στους πολίτες ότι τα δικά τους κόμματα πρέπει να… διαλυθούν γιατί μετά τον Μητσοτάκη υπάρχει το… χάος! Και όπως είναι γνωστό, όταν έχεις… μαγαζάκι προσπαθείς να το κρατήσεις με νύχια και με δόντια, πουλώντας… σκάρτο πράγμα στην πελατεία και όποιος “τσιμπήσει”! Μέχρι να σε πάρουν χαμπάρι βέβαια…
