Η πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ανάληψη της Προεδρίας της Δημοκρατίας από τον σημερινό Πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Τασούλα, διαμορφώνει νέα δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, καθώς αποτελεί τον καταλύτη για τον επανακαθορισμό των όρων του πολιτικού παιχνιδιού.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης… θυμήθηκε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, όταν πριν από 35 χρόνια, με την οριακή πλειοψηφία των 151 βουλευτών που είχε στη Βουλή, πρότεινε για τη θέση του ΠτΔ τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, απορρίπτοντας το ενδεχόμενο δεύτερης θητείας για τον Χρήστο Σαρτζετάκη, τον οποίο είχε ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ το 1985.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Οι γκρίνιες για την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου μετά τη συμμετοχή της στο γλέντι για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου περί γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, ήταν καταλυτική. Ωστόσο, πέραν αυτού του σχετικά ήσσονος σημασίας γεγονότος, μείζον ζήτημα αποτελεί η αλλαγή των διεθνών συνθηκών. Το 2025 δεν είναι 2020, όταν εξελέγη η απερχόμενη ΠτΔ, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, με ευρύτερη κομματική συναίνεση.
Σε κάθε περίπτωση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά το γεγονός ότι εξέτασε και άλλες ισχυρές υποψηφιότητες (π.χ. Βενιζέλος), αποφάσισε να προχωρήσει σε μια κίνηση-ματ, προκειμένου να συσπειρώσει πλήρως την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Άλλωστε, η εκλογή ΠτΔ χωρίς τον κίνδυνο προκήρυξης πρόωρων εκλογών, δίνει το δικαίωμα στο κόμμα που κυβερνά να λύσει πολύ εύκολα τέτοιου είδους ασκήσεις. Μάλιστα, η επιλογή Τασούλα και η τοποθέτηση του Νικήτα Κακλαμάνη στη θέση του Προέδρου της Βουλής, επιτυγχάνει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα για τη Νέα Δημοκρατία. Πιο συγκεκριμένα, ικανοποιεί πλήρως το σύνολο της κοινοβουλευτικής ομάδας και σχεδόν μηδενίζει τις πιθανότητες για διασπαστικές κινήσεις από τον Αντώνη Σαμαρά.
Το “μπετονάρισμα” της συσπείρωσης του κυβερνώντος κόμματος, επιτρέπει στον Μητσοτάκη να γυρίσει το τιμόνι πιο δεξιά, καθώς αυτή τη στιγμή εκτιμάται πως ό,τι ήταν να πάρει από τον κεντρώο και κεντροαριστερό χώρο, το έχει πάρει. Άλλωστε, η επιλογή Τασούλα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια σκληρή δεξιά επιλογή, καθώς ο Μητσοτάκης μπορεί να πατήσει στην εκλογή του ως Προέδρου της Βουλής με ρεκόρ ψήφων και μάλιστα τρεις φορές.
Εξάλλου, η επιλογή Τασούλα είναι το πρώτο μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη προς το ΠΑΣΟΚ και την Αριστερά, σε σχέση με το ποιος είναι ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού. Αφενός υπήρχε το θέμα του… μαζέματος της κοινοβουλευτικής ομάδας και αφετέρου, οι κατηγορηματικές δηλώσεις του αρχηγού και στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ότι δεν τίθεται θέμα συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Φαίνεται ότι το “αίτημα” του ΠΑΣΟΚ… εισακούστηκε και από δω και πέρα ο Μητσοτάκης είναι πιο απελευθερωμένος για να προχωρήσει στα επόμενα βήματα, χωρίς να κρατάει συνεχώς αμυντική στάση, περιμένοντας πότε και αν θα… δεήσει ο Νίκος Ανδρουλάκης να συναινέσει στη λήψη κοινών αποφάσεων.
Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να χάσει ακόμη περισσότερο στο πεδίο των εντυπώσεων αν προτείνει δικό του πρόσωπο, όταν την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά θα αθροίζουν περισσότερες ψήφους στο πρόσωπο της Λούκας Κατσέλη, η οποία προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ! Εν ολίγοις, σε όλα τα επίπεδα, ο Νίκος Ανδρουλάκης χάνει σε επίπεδο εντυπώσεων, ασχέτως εάν και ο ίδιος είναι πλέον απελευθερωμένος για να παίξει πιο… επιθετικά απέναντι στην κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει εξαντλήσει τη δυναμική του έτσι όπως αυτή διαμορφώθηκε τον περασμένο Οκτώβριο με την επανεκλογή Ανδρουλάκη, ο οποίος, ήταν η λιγότερη κακή λύση, αλλά όχι η ουσιαστική λύση που μπορεί να κάνει… ζημιά στον Μητσοτάκη.
Από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός μπορεί να γίνει ακόμη πιο… επιθετικός και απρόβλεπτος, προχωρώντας ενδεχομένως σε μεταγενέστερο χρόνο στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, επικαλούμενος την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας, αλλά και παγίδευσης του ΠΑΣΟΚ, ώστε να είναι σχεδόν αδύνατη η συγκρότηση “προοδευτικής” πρότασης διακυβέρνησης με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς. Ο Μητσοτάκης έχει αποδείξει ότι λειτουργεί θεσμικά, αλλά επειδή έχει διαβάσει πολύ… Ελευθέριο Βενιζέλο, δεν θα διστάσει να κόψει τον Γόρδιο Δεσμό, από τη στιγμή που αυτός δεν μπορεί να λυθεί! Και ο εκλογικός νόμος είναι ένα πεδίο, όπου παρά τις διαβεβαιώσεις περί μη αλλαγής του, μπορεί να γίνει το μεγάλο… μπαμ!
Η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να υπερβεί το 20% και να διαμορφώσει δυναμική κυβερνησιμότητας, επέτρεψε στον πρωθυπουργό να κάνει άνετα μια κομματική επιλογή για τη θέση του ΠτΔ. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ανέβει άλλο, ενώ η Νέα Δημοκρατία δύσκολα θα χάσει κόσμο λόγω της επιλογής Τασούλα και ευκολότερα θα μπορέσει να προσελκύσει πολλούς από αυτούς που μετακινήθηκαν πιο δεξιά. Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, προφανώς ενοχλημένα για την επιλογή Τασούλα, από χθες διατυμπανίζουν ότι στόχος είναι η συγκρότηση ενός αντι-μητσοτακικού μετώπου μέσω σύμπραξης με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Βέβαια, αν προσεγγίζουν τη στρατηγική του αντι-μητσοτακικού μετώπου με αριθμητικούς όρους, τότε καλό είναι να έχουν υπόψιν τους ότι το 28%-29% που πιάνουν και τα τρία κόμματα, στο τέλος, μπορεί να γίνει… 19%! Σε συνθήκες πόλωσης και υπό τον φόβο της επιστροφής του… ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, οι κεντροαριστεροί θα πάνε πιο δεξιά και ακροδεξιοί θα πάνε πιο… αριστερά!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βλέπει ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, διαμορφώνονται ευνοϊκές προϋποθέσεις, ώστε να αντλήσει περισσότερα οφέλη από τα δεξιά, παρά από τα αριστερά. Προφανώς, προς αυτήν την κατεύθυνση θα ρίξει το βάρος, βάζοντας ενδεχομένως στο παιχνίδι και τα… βαρέα “όπλα”, όπως αυτό του εκλογικού νόμου. Άλλωστε, δεν τον δεσμεύει τίποτα πλέον και μπορεί να κάνει τα πάντα, με ζητούμενο όχι να διατηρηθεί η Νέα Δημοκρατία στην εξουσία, αλλά να υπάρξει πολιτική σταθερότητα με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και να μπει σε περιπέτειες η χώρα με άλλα κόμματα και σχήματα.
Ο Μητσοτάκης έχει ισχυρό αφήγημα σε αυτό το επίπεδο, καθώς όσα έχει καταφέρει η Ελλάδα κατά τα τελευταία πεντέμισι χρόνια οφείλεται σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό στη διαμόρφωση συνθηκών πολιτικής σταθερότητας. Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να κάνει νέο σχεδιασμό για να κλείσει τον δρόμο σε μια κεντροαριστερά που θα αποτελεί έναν επικίνδυνο και τοξικό αχταρμά τυχοδιωκτών που τους ενδιαφέρει μόνο η εξουσία και όχι η ουσία. Η χώρα δεν μπορεί να ξεφύγει από τον καμβά της συνετής, σοβαρής, συνεπούς και αποτελεσματικής διακυβέρνησης. Αυτό μέχρι στιγμής δείχνει να το εξασφαλίζει μόνο η Νέα Δημοκρατία, η οποία καλό είναι να αρχίσει να επεξεργάζεται σενάρια αλλαγής του εκλογικού συστήματος, για να μην μπλέξουμε σε περιπέτειες
